دومآن.

در من؛ غمِ بیهوده‌گی‌ها می‌زند موج. _حمید مصدق

شاید بعضی چرخه‌های معیوب زندگی باید بارها تکرار شوند؛ نه برای تنبیه تو، بلکه برای یادآوریِ مسیری که طی کرده‌ای. انسان موجود فراموش‌کاری‌ست؛ و گاهی تنها راهِ به یاد آوردن، دوباره دیدنِ همان چیزی‌ست که روزی از آن عبور کرده‌ای. — هَسْتی‌ـشِناسی

"و او، میان تمام چیزهایی که از دست داده، فقط یک عادت را با خود نگه داشته بود؛ هر وقت دلش می‌گرفت، به آسمان خیره می‌شد."

خواستم آنقدر خوب باشم که هیچ کس از من نرنجد؛ حواسم به هر کلمه‌ام باشد، ببخشم، کوتاه بیایم و سکوت کنم مبادا کسی مرا بد برداشت کند. تا یک روز فهمیدم دارم خودم را ذره ذره خرج رضایت آدم‌هایی می‌کنم که حتی اگر تمام تلاشم را هم بکنم، باز چیزی برای دلگیر شدن پیدا می‌کنند. و تلخ‌تر از همه این بود که میان این همه مراقبت برای نرنجاندن دیگران، نفهمیدم چقدر خودم را رنجانده‌ام.

خاطرات در شما حل می‌شود یا ته‌نشین؟!

دل، بالاخره ممکنه به چهره عادت کنه؛ اما به یک روحِ زیبا، هرگز.

وقتی آدم به چیزی که میخواهد نمی‌رسد، زیاد دور نمی رود. همان حوالی پرسه میزند و به آشناترین چیزِ نزدیک به او، شبیه او، چنگ میزند. _رویای تبت / فریبا وفی

سعادت‌مندترین مردم جهانند آنان که به موسیقی غنی، کتاب خوب، نقاشی زیبا، نمایشنامه، رفیق شفیق و گفتگوی نشاط‌بخش عشق می‌ورزند.

×3

می‌گوید یادت باشد که در میان هیاهو نفس بکشی. یادت باشد که هنوز طبیعت، هنر، درختان و فشردن دست‌های یکدیگر وجود دارند.

🩸.

فکر، فکر، فکر، همیشه فکر یک چیز بیشتر از خود آن چیز آزارم می‌دهد.

-احتمالا گم شده‌ام، سارا سالار

درود بر انسان‌هایی که حریم شخصی سرشون میشه.

اندوه تمام نمی‌شود. خودت را چنان وسیع کن که اندوه در تو گُم شود.

فک کن از مسافرت برگردی، ببینی برقتون رفته تا دو ساعت بعدم نمیاد، کرکره پارکینگ نمیره بالا، آسانسور کار نمیکنه وسایلارو ببری، انقدرم خسته ای که خودتم حال اینو نداری پنج طبقه رو با پله بری. ایران برای مبتدیا نیست. نمیدونم، شاید اینم یه آزمایشه که خدا داره منو.. :))

It's not like this with other people. 🎬 Normal people