ru
Feedback

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

𝐒𝐔𝐑𝐕𝐈𝐕𝐎𝐑

𝐒𝐔𝐑𝐕𝐈𝐕𝐎𝐑

Открыть в Telegram

اینجا نشد زندگی بعدی حتما اینجا واسه وطن مینویسم. زیرا که رسالت بازماندگان به یاد آوردن است @Gooooooorba_bot

Больше
Страна не указанаКатегория не указана
291
Подписчики
-124 часа
-17 дней
-1330 дней
Архив постов
@HipHopFree - Tanhayi - Mehyad, Lenna.mp310.40 MB
26 апр., 06:20

#عامر_رامش هم اعدام شد🖤
#عامر_رامش هم اعدام شد🖤
26 апр., 04:52

Repost from 
اگه بخوایم فیلمی بسازیم که در آن هر جاوید نام فقط 3 ثانیه حضور داشته باشه،  تماشای این تراژدی به 33 ساعت بی وقفه زمان نیاز دارد 33 ساعت فقط برای دیدن نام ها! 33 ساعت فقط برای درک عمق یک فاجعه! که هیچوقت نباید عادی شود!!!
26 апр., 04:46

Repost from Route'66 Motel
مادرجنده ترین نوع پروپاگاندای جمهوری اسلامی، اینایین که هلوکاست ج‌ا رو میندازن گردن شاهزاده
25 апр., 18:28

هیچ نوری وجود نداره، خورشیدو کشتن
25 апр., 18:27

Story
25 апр., 12:25

Repost from 𝗥’𝘀
کیرم تو اول و آخرتون
25 апр., 12:05

Repost from 𝗥’𝘀
ببینین برای یه موش پیر مادرجنده کثیف چقدر بچه های مظلوم و پر از ارزو و رویا مارو کشتین که اخرشم خودش نه قبری داشته باشه نه چیزی ازش مونده باشه فقط بچه های ما حیف شدن
25 апр., 12:05

photo content
25 апр., 12:05

ایران مادریه‌ که‌ بچهاش‌ مامی‌ ایشوز‌ دارن.
25 апр., 11:40

Repost from Mahkum x" 🥷
یکی باشه بهم دنده بده ماشه رو کشیدم
25 апр., 04:35

سلام. من ناصری هستم. امیرمحمد ناصری»«درود به مردم شریف ایران»، «به نام خدا من ژینا امینی هستم»، «بچه‌ها نخندینا»، «بارون اومد و یادم داد، تو زورت بیشتره»، «ندا نترس، ندا بمون»، «یه دل می‌گه برم برم برم»، «سلام، من مهرشاد هستم»، «من هم فرزند کسی هستم»، «توی همین موازات بودیم، دست‌مون تو دست هم بود، یهو دیدم افتاد»، «بچه‌های منو کشتن، گفتن خطای انسانی بوده»، «دارن این همه آدم رو می‌کشن که بگن یک نفرو نکشتن؟»، «سلام، به چنل یوتیوب سارینا خوش اومدید»، «حیدر حیدر کنان به بچه‌ی من شلیک کردن»، «دوست دارم الان که دارم می‌رم تظاهرات، چندوقت دیگه یه اتفاقی بیوفته»، «سپهر من کجایی بابا؟»، «مانی بابا تو برو من می‌آم»، «توی برگه نوشتن متهم اظهار پشیمونی نکرد»، «دادا برای چی نرم؟»، «بعدا اینو استوری می‌کنید می‌گید برای رفتنت زود بود»، «خب یه ۲۰۷ مشکی»، «پروانه‌ی بنفشی دیدی منم»، «اونا برای تمرین داخل کلاس بود حاج‌آقا»، «دارم می‌سوزم بابا»، «سوره‌ی آل عمران، خدا ستمگران را دوست ندارد»، «بابا حکم من اعدامه، به مامان چیزی نگو»، «حاج‌آقا اینا برای ورزش هستن»، «جون منو ازم گرفتن خانم، جون من توی اون هواپیما سوخت»، «بچه‌ی من چه گناهی کرده بود که زنده زنده توی هواپیما سوخت؟ چرا هیچکس جواب منو نمی‌ده؟»، «دیگه نمی‌ترسیم، می‌جنگیم»، «بچه‌ها، کمک»، «بچه‌ی من حتی نمی‌تونست تا سر کوچه تنها بره»، «به‌نام خداوند رنگین کمان»، «من خوبم بابا خوبم، چشمام فقط می‌سوزه، زنده می‌مونم قول می‌دم»، «بلند شو مادر، بلند شو، ببین مادرت داره می‌رقصه، بلند شو»، «بابا بسه، بسه بابا بسه بسه»، «کف خیابانم، نه ترسی دارم، نه نگرانی، حقم را می‌خواهم»، «ما تماشاگر نمی‌خواهیم به ما ملحق شوید»، «من که زود بلند شدم، پس بابایی کو؟»، «پاشو برات نون خامه‌ای گرفتم مامان، پاشو هرچندتا دوست داری بخور»، «من این حور و پری رو ۲۳ سال خودم پروردم، تو قبر نگاش کنم؟»، «این رضای پرپر شده‌ی من تقدیم به میهن»، «بابا، خیالت راحت، دوستت دارم»، «واسه خواهرزاده‌ی من، گوش کن، واسه خواهرزاده‌ی من دست بزنید»، «کاش انقدر با غیرت تربیتش نمی‌کردم که این‌طوری بشه»، «پسرش گفته چرا اسم مادرمو نمی‌خونید»، «آرام بخواب دلدار من، ای صهبای زیبای من»، «چه بارون بیاد چه برف بیاد چه بوران، مانی صفرپور به آرزوهاش می‌رسه»، «یک لحظه وصل شدم و می‌خوام بنویسم زن زندگی آزادی، برای همیشه»، «پدر من ورزشکار بود، هر روز وزنه می‌زد، اگر اینا نمی‌کشتنش، ۱۲۰ سال دیگه زنده می‌موند»، «آقا این خطو می‌شناسی؟ تیر خورده نفس نمی‌کشه»، «ما رفتیم جلوی عراق از ناموس شما دفاع کردیم که شما بچه‌های ما رو بکشید؟»، «توی فاتحه‌ی من قرآن نذارن، مردم برقصن»، «به امید روزهای قشنگ، کنار تو»، «اندازه‌ی دنیا برنامه داشتی مامانی»، «آرزو می‌کنم سال دیگه این موقع، هیچ‌کدوممون اینجوری نباشیم»، «اگه منافق زده چرا بچه‌ی من قطعه‌ی شهدا نیست؟»، «بچه‌ها سرپرست‌شون رو توی اتفاقات اخیر از دست دادن، کسی هست نگه‌شون داره؟»، «مبین من روت پتو می‌کشیدم، نمی‌ذاشتم این‌طوری یخ بزنی»، «اگر آزاد شد، خوشحالی کن به‌جای من، جای ما رو خالی کنید، من خیلی منتظر این روز موندم»، «دارم می‌رم، نه به‌خاطر خودم، به‌خاطر پسرامون»، «جون مادرت نزن»، «خدایا ظلم تا کی؟»، «بچه‌ها تیر خوردم، نمیرم فقط»، «خدا، مست، داره تماشا می‌کنه هیبت پدر منو که داره می‌ره پیشش»، «اگه دیگه آنلاین نشدم، منو فراموش نکنید، بدونید من مفت نمردم، تو جشن آزادی اسم منو بیارید»، «توروخدا نذارید بمیرم هفته‌ی دیگه عروسیمه»، «نترسید نترسید، ما همه با هم هستیم»، «عه باباییه، باباییه»، «پاشو مادر آهنگ موردعلاقه‌تو گذاشتن»، «بهنام! بهنام!»، «توپ تانک مسلسل، دیگر اثر ندارد، به مادرم بگویید، دیگر پسر ندارد»، «سهمِ بچه‌ی من، توی مملکت من، توی وطن من، پنج تا گلوله بود»، «من یه رضا از دست دادم ولی هزارتا پسر گیرم اومد»، «اگه دستگیر شدم و یا دیگه نبودم، بدونید من همیشه در کنار مردم ایستادم»، «خب می‌شه بگید محاربه چیه لطفا؟ من نمی‌دونم قربان»، «حکم اعدام من صادر شده و این تماس خداحافظیه»، «شنیده بودم سر بی‌گناه تا پای دار می‌ره ولی بالای دار نمی‌ره، ولی دروغه»، «سکوت شما یعنی حمایت از ظلم و ظالم». ما یادمون نمیره
20 апр., 11:23

photo content
20 апр., 09:59

Repost from Music
وقتی خونه غمگینه، هر جا باشی حالت خوب نیست.
20 апр., 09:52

اونی که داری اینترنت رو تدریجی و هدفمند باز میکنی ، بصورت تدریجی و هدفمند کص ننت
20 апр., 06:35

شما هیچوقت جبران نمیشوید حتی با گریه های عميق شما را به رسم امانت به آسمان داده ایم
20 апр., 06:18

Repost from N/a
‏بذار کرونا بره، بذار اعتراضات تموم شه، بذار جنگ تموم شه، بذار اینترنت وصل شه، بذار زامبیا برن... کل عمر منتظر بودیم
18 апр., 05:42

تنگه هرمز هم مثل اینترنت شده اختلال داره هی باز و بسته میشه
18 апр., 05:37

Repost from N/a
صد روز گذشت و دردش هنوزم مثل روز اوله. صد روز گذشت و هنوزم نتونستم نبودنتون رو باور کنم. صد روز گذشت و من هر روزشو خون گریه کردم. بهم میگن اتفاقی که افتاده رو بپذیرم و سعی کنم آروم باشم، اما چطور میشه آروم بود؟ من چطور میتونم قتل‌عام بیش از چهل هزار آدم بی گناه رو فقط به خاطر اینکه میخواستن توی کشور خودشون خوب زندگی کنن، قبول کنم؟ چطور صدای بابای سپهر که میگفت "سپهر بابا کجایی؟" یا مامان آیدا که میگفت "سوختم خدا دخترم دکتر بود" یا دیانا که میگفت "هوا سرده ولی بریم موتورسواری" یا علی که میگفت "زنده میمونم قول میدم" یا پسر افسانه که میگفت "با یه تیر تموم زندگیم پاشید" یا مهرداد که میگفت "شبیه تازه دومادا شدم" یا رها که میگفت "زندگی خیلی قشنگه" یا مانی که میگفت "چه بارون بیاد چه برف بیاد چه بوران مانی صفرپور به آرزوهاش میرسه" و ناله‌های هزاران خانواده‌ی سوگوار رو از یاد ببرم؟ اصلا چطور میشه غذاهایی که میخوردن، جاهایی که میرفتن، آهنگایی که گوش میدادن، لباسا و کفشایی که میپوشیدن، و تموم چیزای مربوط بهشون باشن ولی خودشون نباشن؟ جای خالیشون شده یه بغض توی گلوم و یه "چرا" که هرچی فکر میکنم هیچ جوابی براش پیدا نمیکنم. صد روز گذشت و هنوزم هیچ‌چیز عادی نشده و نمیشه. و حالا هرچی جلوتر میرم بیشتر میفهمم که یه چیزی برای همیشه از ما گرفته شده، چیزی که دیگه هیچوقت، هیچ‌جوری برنمیگرده.
17 апр., 04:19

گر ناهموطن از هموطن زند به از آن است که هموطن از هموطن زند.
17 апр., 04:15