نَهان‌ْخانه‌یِ دل..

کسی که دوستت دارد را حلال کن! چون نتوانست برایت کاری کند .. #یاغریب

کسی که دوستت دارد را حلال کن! چون نتوانست در روضه‌هایت.. جان بسپارد تا حق غم‌هایت ادا شود .. #یاغریب

کسی که دوستت دارد را حلال کن! چون شاید این آخرین مُحرّمی بود که تو را نفس می‌کشید و لطفاً مُحرّم‌های بعد یادش باش ... #یاغریب

کسی که دوستت دارد را حلال کن! چون هنوز هم نمی‌خواهد بداند چه بر سرت آمده #یاغریب

کسی که دوستت دارد را حلال کن! چون بلد نبود چگونه عاشقت باشد .. #یاغریب

کسی که دوستت دارد را حلال کن! چون تو را «تو» صدا زد .. #یاغریب

کسی که دوستت دارد را حلال کن! چون گاهی پایِ دردهای خودش هم زار زد .. #یاغریب

کسی که دوستت دارد را حلال کن! چون حقِ غمت را ادا نکرد و برایت نمُرد. #یاغریب

#محرم_الحرام_١٤٤۷ #شب_آخر از قلبی که نمی‌کشه زیارتِ وداع بخونه؛ توقّعِ خداحافظی با مُحرّم‌ت رو نداشته باش #ابی‌عبدالله #به_قلم_غریب

این شب‌ها وزنِ بعضی کلمات از همیشه سنگین‌تره برام اونقدر که توانِ بُلندکردن و... کنارِ هم چیدن‌شون رو ندارم. بعضی از کلمات هم قدبلند شدن اونقدر که دیگه نه نفس‌َم می‌رسه... نه دستم که بخوام کلمات رو بغل بگیرم. این تو، اینم کلمه‌ها! بنویس ببینم چیزی پیدا می‌کنی که منظورت رو برسونه؟ کلمه‌ای هست که بخواد اونچه که در قلب‌ت جریان داره رو بیان کنه‌؟! کو؟ کجاست؟ نیست آقاجان! نیست. نداریم... می‌گی نه ؟! این تو، اینم کلمه‌ها! بنویس ببینم چیزی پیدا می‌کنی؟

آدم است دیگر عزیزِ من! می‌شود گاهی از عالم و آدم بِبُرَد. اما... محال است... اسم کسی را که برایش گریسته... از یاد بِبَرَد. آدم است دیگر عزیزِ من و یاد در استخوانِ آدمی است! #به_قلم_غریب

به تشویشِ قیامت در که یار از یار بُگریزد مُحِب از خاك برخیزد؛ مُحبّت همچنان دارد! -سعدی

#روضه_دار #امام_سجاد_علیه_السلام -روضه خوان دنیا و ماسوا بهانه بود تا... روضه‌خوان و روضه‌دارِ کربلا باشد! زیرِ نورِ ماه یا ظلّ آفتاب.. چراغ روضه‌‌َش روشن بود! در سرد و گرم روزگار؛ گرم روضه بود! آبِ سرد دلش را آتش می‌زد و... آتشِ شعله‌ور دلش را آب! رویِ خاك که می‌نشست؛ باد که می‌وزید... یادِ روضه‌های مُجسّم خاکسترِ قلب‌ش را به باد می‌داد! -من .. نیستم یاد امام زمانم! آب که می‌نوشم... قلبم آتش نمی‌گیرد که قدِّ همین آب خواسته بودم‌ش اگر... آمده بود تا الان! در خاك و باد... روضه‌ی غربت‌ش را نگرفتم که سر به خاك کدام بیابان گذاشته و... عطر غریبی‌ش را کجا برده باد! -صاحب‌عزا امشب... شامِ شهادت روضه‌خوانِ روضه‌ای‌ست... که صاحب‌عزای‌َش تویی! ما... اسیرِ غل و زنجیرِ دنیایِ دور از توییم ما... حسرت‌مان شده تو ما... آرزوی‌مان شده مرگ! تو را قسم به شام روضه و... روضه‌یِ شام... پایان بده به شامِ تاریكِ ندیدنت! #به_قلم_غریب

تعال اليّ فالأيّام ثقل و من إلّاك يجعلها خفافا... به سویم بیا که روزگار برایم بسیار سنگین شده و چه کسی جز تو می‌تواند از سنگینی و فشار آن بکاهد؟!

قربونِـ‌چشمایِ‌محزونـ‌ِتــ‌حُ‌س‌ِیٓ‌نْ...

می‌فرمود؛ ما اشیاء بساطِ غم ابی‌عبدالله هستیم در این دنیا.