⋆ʂɬąཞ⋆
Открыть в Telegram
⋆𝒔𝒉𝒆 𝒕𝒐𝒍𝒅 𝒉𝒊𝒔 𝒔𝒕𝒐𝒓𝒚 𝒕𝒐 𝒕𝒉𝒆 𝒔𝒕𝒂𝒓𝒔⋆
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
264
Подписчики
Нет данных24 часа
-17 дней
-1830 дней
Архив постов
266
قلمی در دست دارم که جوهری خشک شده را در دل دارد ، نوشتن سخت و اندیشیدن دشوار است ، چرا که افکاری در سر به همراه دارم که شامگاه و سحر مرا به جنگ در سرم ختم میکند..
گاهی برای نوشتن و گفتن دردهایم قلم را در دست میگیرم اما زمزه ای در قلب میگوید ادامه بده و گنده گویی هایی در عقل میگوید کنار بگذار ، چرا که نویسنده را نمیشناسی..
گاهی با خود میاندیشم که آیا من برای نوشتن زاده شدهام یا جنگیدن..
روحی سخت در برابر لطافت و قلبی گواه در برابر سختی نبرد ؛ نوشتن سخت شده چرا که گر بخواهم در گوش ورق زمزمه کنم از آتش غم جان خواهم گرفت ، اما سوالی در این میان خاکستر نمایان میشود : آیا تو همان نویسنده ای هستی که عشق را در دلم مینوشتی و اکنون جان مرا به آتش کشاندی ؟!
علاوه بر دل کاغذ قلبم هم به خاکستر تبدیل میشود چرا که جانی را گرفتم که میتوانست همانند گذشته شکوفا شود و اکنون تیرگی ای بر کف اتاقم میبینم که با شکوفه های قلب زخمی ام تفاوت دارد.
سکوتی در بن اتاق گفت و گو را شروع میکند و آنقدری صدای سکوت بلند است که به جنون میرساند ، سرم را بلند میکنم اما در آینه هیچ میبینم ، دیده هایم را به هیچکس میدوزم و پریشانی در آینه رقص میکند.
کلمات در عقل بازی و در قلب خنجری فرو میکنند و صدایی را از ته قلب میشنوم "نوشتن سخت شده چرا که برق نیزه قلب تورا زخمی کرده و اگر بخواهی بنویسی فقط از درد مینویسی ، از خشم مینویسی ، از بغض مینویسی."
با تکانی روحی که از من خارج شده به تن خسته ام برمیگردد ، نگاهی میکنم اما کسی در میان این گفته ها نیست.
ستاره ای چشمک میزند و من آن دست را میبینم ، همان دستی که روزی به من جان داد و روزی جان مرا گرفت بود ، آشنایی که در تمام لحظاتم با من همراه است و آرام در قلبم زمزمه میکند : قلم را بردار!
قلم در دست گرفتم و نوشتم از ننوشتن..
نوشته هایی که آخرش به ستاره ای درخشان درمیان آسمان کبود ختم میشود ، نوشته هایی که روح را به تن بازمیگرداند ، نوشته هایی که مرا من کرده است و تمام.
نقطه ای بر پایان میگذارم و خیره به آسمان میشوم ، سوالی میپرسم و درخشش خود را به رخ من میکشد ، گویی که تمام من را میسوزاند همان گونه که با قلم تلخی ، بر دل کاغذ آتش انداختم.
پس از نقطه در فکری فرو میروم ، نبرد هایی بین من و سیاهی ها رخ میدهد تا جان افکاری روشن را نجات دهم ، پیدایش کردم !
افکار روشن این بود که ، آیا نقطه پایان است یا شروع!
به دنبال جواب میگردم و معمایی در دل آن سؤال وجود دارد.
شاید نقطه پایان قلم باشد و آغاز صدا ، صدایی که در سکوت زمزمه میکند تا من را از فکر بیرون بکشد.
چشمکی دوباره از ستاره میبینم و جاری میشوم ، دست بلند میکنم تا ستاره را در آغوش خسته ام بگیرم اما کوته قدی من و بلند قدی آسمان ناچیز بودن مرا به رخم میکشد.
با فکر اینکه ستاره من را تماشا میکند پس از مدت ها با قلبی آرام و بسته شده دیده هایم را روی یکدیگر قرار دادم..
-Sƚαɾ✍🏽
21 нояб., 14:43
266
https://t.me/you_are_my_star_s/13674
موافقمممممم
فقط من ۱۰ روز دیگه دانشگاهم شروع میشه 😂😭
البته باید ۸.۹ پاشم برم مدارکمو از مدرسه بگیرم
هعیییی اخرین حضورم توی مدرسه
ولی خب میریم برای هدف های بزرگ تر
ویویویویویویو (انرژی مثبت)
20 нояб., 21:11
