مامان ".

نمیدانم انسان درستی بودی یا غلط  . اما یقین دارم که تورا ، در زمان و دنیای اشتباهی ملاقات کردم  - نمیدانم اینبار چه بر سر قلبم خواهد آمد . یا حتی نمیدانم چه در انتظار من و تو یا شاید هم "ما" خواهد بود ؟ نمیدانم این درد و غم بی پایان را اینبار بر روی کدامین دوشم قرار دهم نمیدانم . هیچ نمیدانم .  حتی تورا  . من باید تمامش کنم  . نباید اینطور میبود اما تو بسیار زیبایی  ؛ و گاه با خود می اندیشم که چه کسی میتواند از تو دست بکشد  ؟ قطعا من نمیتوانم  . و بگذار "کاش هایم"  را لا به لای دفتر نقاشی جا بگذارم  . کاش به جای این همه رنج که تمام وجودم را به آغوش کشیده تو بودی  . کاش صدای خندهای تورا بجای این هیاهوهای ذهنم میشنیدم  . ای کاش جسمم اینجارا ترک میکرد تا روحم تا ابد در آغوشت زندگی کند  . که هیچ لحظه ای برای من  › زیباتر از در آغوش کشیدم توسط تو نبود  .. تو احساس مرا میدانی پس لطفا اینبار همانند گذشته زخمی ام نکن (حماقت)