📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر

درنگ تازه *رنگین کمان دیروز تورا شانه به شانه می بردند و احساس شان گُل به گُل می چرخید یادم است روزهایی که نفس ات گرم بود برایت جشنی آیینه شد غریبانه غریبانه نیامدند نیامدند این روزها همه سینه چاک نبودنت را دوست دارند رنگین کمان را دیدی سلام ام را برسان زمینی ها عاشق دو رنگی اند فرامرز محمدی پور 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑بخش شعر و شاعری تقدیم میکند 🛑سردبیر فرهنگی و ادبی 🛑دکتر مریم وثوقی هزاران درود و سلام خدمت شما همراهان عزیزرادیو راهیان شعر . در اخرین روزهای گرم تیرماه بهترینهارو برای شما ارزومندم.🌺 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑✳️سردمدار این جریان، سید علی مشتاق اصفهانی (م ۱۱۷۳ ق) بود و جمعی دیگر از شاعران سده دوازدهم از قبیل: هاتف اصفهانی، صهبای قمی، آذر بیگدلی و عاشق اصفهانی او را در این مسیر، همراهی کردند. در این دوران، در حوزه رباعی هیچ شاعر خلاق و اثرگذاری پدید نیامد و نهایت همت شاعران، اقتفا و استقبال از رباعیات موفق پیشین بود. جالب اینجاست که تا مدت‌ها، نسل قدیم دانشگاهیان ما که هیچ شناختی از شعر دوره صفوی نداشت و چیزی جز انحطاط در آن نمی‌دید و راه‌های لذت بردن از شعر امثال صائب و بیدل را بلد نبود، برای این گروه مقلّد کف می‌زد و آنها را ناجی شعر فارسی معرفی می‌کرد. در اینجا برای آنکه نوع برخورد شاعران مکتب بازگشت ادبی را با رباعیات قدیم ببینیم، تعدادی از رباعیات مشتاق اصفهانی را با رباعیات قدیم مقایسه می‌کنیم تا عیار کار این دنده عقب رفتن‌ها، دست مخاطبان بیاید. *مشتاق اصفهانی (ص ۱۸۲): این گل، کف دست گلعذاری بوده ست وین غنچه، سر انگشت نگاری بوده‌ست این خار که بر دامن گل چنگ زده‌ست دستی است که بر دامن یاری بوده‌ست *خیام (طربخانه، ۳۲): این کوزه چو من عاشق زاری بوده‌ست در بند سر زلف نگاری بوده‌ست این دسته که در گردن او می‌بینی دستی است که بر گردن یاری بوده‌ست. *مشتاق (ص ۱۸۴، ۱۸۷): مجنون که ز جان برای جانان بگذشت جان را آخر سپرد در دامن دشت می‌گشت همیشه بر زبانش لیلی لیلی می‌گفت تا زبانش می‌گشت *مجد خوافی (هفت اقلیم، ۶۹۱): مجنون به زبان حال دایم در دشت لیلی گویان به گرد وادی می‌گشت می‌گشت همیشه بر زبانش لیلی لیلی می‌گفت تا زبانش می‌گشت *مشتاق (ص ۱۸۴): ای گلبن! طفل غنچه پرورده توست ای گلشن! چتر گل سراپرده توست ای گل! دل عندلیب خون کرده توست ای باد بهار! این همه آورده توست! *سلمان ساوجی (جُنگ رباعی، ۵۲۸): ای ابر بهار! خار پروده توست وی خار! درون غنچه خون‌کرده توست ای غنچه! عروس باغ در پرده توست وی باد صبا! این همه آورده توست! *مشتاق (ص ۱۹۰): نه تاج و نه تخت و نه نگین می‌ماند نه سلطنت روی زمین می‌ماند ساقی! تو ز لطف شیشه و ساغر را خالی کن و پُر کن که همین می‌ماند *صوفی مازندرانی (جُنگ رباعی، ۷۶۴): ای شاه! نه تخت و نه نگین می‌ماند آخر به تو پنج گز زمین می‌ماند صندوق خود و کاسه درویشان را خالی کن و پُر کن که همین می‌ماند. *مشتاق ( ص ۱۸۶): پرورده بنفشه‌ای که این موی من است آورده شمیم جان که این بوی من است آراسته جنّتی که این روی من است افروخته دوزخی که این خوی من است *ادیب صابر (نزهة المجالس، ۳۷۲): مَه، بر طبقی نهاده، کین روی من است وز مشک، هزار حلقه، کین موی من است گل، بر کف خود کرده، که این بوی من است شوری به جهان فکنده، کین خوی من است! *مشتاق ( ص ۱۹۸): من عهد و وفات سست می‌دانستم در راه جفات، چُست می‌دانستم از تیغ فراق اینکه آخر خونم می‌ریختی، از نخست می‌دانستم. *مهستی گنجوی (المعجم، ۹۸): من، عهد تو، سخت سست می‌دانستم بشکستن آن، دُرُست می‌دانستم این دشمنی ای دوست که کردی با من آخر کردی، نخست می‌دانستم! *مشتاق (ص ۱۹۴): زین پیش مرا بود ز بخت فیروز هر شب، شب قدر و روز، روز نوروز افغان که ز یاد روی و موی صنمی اکنون نه شبم شب است نه روزم روز *بابا افضل (جُنگ رباعی، ۳۶۴): تاریک شد از هجر دل‌افروزم، روز شب نیز شد از آه جهان‌سوزم، روز شد روشنی از روز و سیاهی ز شبم اکنون نه شبم شب است و نه روزم روز 🛑همراه ما باشید در👇 🛑‌‌‌‌‌‌📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

✳️استاد افضلی 🛑✳️📚رباعی در مکتب بازگشت 🛑✳️✍استادسیدعلی‌میرافضلی ✳️شاید چیزی در جهان ملال‌آورتر از شعر تقلیدی و تکراری نباشد. باز تولید شعرهای بلند آوازه، نه فقط دستاوردی برای ادبیات ندارد، که انرژی و اثر مثبت شعرهای دست اول را نیز ضعیف می‌کند. در اواسط قرن دوازدهم، گروهی از شاعران اصفهان، که از نازک‌خیالی‌های شاعران سبک اصفهانی یا هندی آزرده خاطر بودند و تخیل پیچیده و استعارات خاص آنها را بر نمی‌تابیدند، مکتبی را بنیان گذاشتند که به «مکتب بازگشت» معروف است و همان‌گونه که از نامش بر می‌آید، به اسلوب‌ها و شیوه‌های سخن‌پردازی شاعران سبک خراسانی و عراقی باز گشتند و به دلیل ماهیت واپس‌گرایانه حرکت‌شان، نتوانستند اثر ارزشمندی که چیزی به تاریخ غنی شعر پارسی بیفزاید، خلق کنند؛ و جز تعداد انگشت شماری شعر مثل ترجیع بند هاتف اصفهانی که خود را از سطح زمانه بالاتر کشید، مابقی در حوزه خلاقیت، آثاری نحیف و کم بنیه بودند. در ادامه👇

. 🛑✳️در همین لحظهٔ تاریخی، «شعر دیگر» راه دیگری را برگزید. مسئلهٔ آن، پیش از آنکه تاریخ باشد، خودِ زبان بود. اگر ادبیات متعهد می‌کوشید جهان را تغییر دهد، این جریان می‌خواست امکان گفتن جهان را دگرگون کند. این دو پروژه الزاماً دشمن یکدیگر نبودند، اما در یک میدان واحد برای کسب مشروعیت رقابت می‌کردند؛ میدانی که سرمایهٔ نمادین آن، بیشتر در اختیار ادبیات متعهد بود. بیژن الهی رادیکال‌ترین چهرهٔ این پروژه بود. شعر او از همان آغاز، در پی روایت واقعیت نبود؛ در پی آفرینش واقعیتی زبانی بود. واژه در شعر او حامل معنا نیست، خودِ رخداد معناست. نحو، موسیقی، سکوت، شکست جمله و نسبت کلمات، جای روایت را می‌گیرند. از همین رو، شعر الهی بیش از آنکه خوانده شود، تجربه می‌شود. اما الهی فقط شاعر نبود. اگر شعر، آزمایشگاه زبان او بود، ترجمه، کارگاه بزرگ‌تر این آزمایش به شمار می‌رفت. او شاید نخستین مترجم فارسی بود که برای هر شاعر، فارسی تازه‌ای می‌آفرید. زبان لورکا با زبان رمبو یکی نبود؛ حلاج با سن‌ژون پرس به یک فارسی سخن نمی‌گفتند. ترجمه برای او انتقال متن نبود، تألیف دوبارهٔ زبان فارسی بود. در تاریخ ترجمهٔ معاصر ایران، کمتر کسی تا این اندازه ترجمه را به آفرینش ادبی نزدیک کرده است. وجه کمتر دیده‌شدهٔ الهی، نقش او در زیست جمعی شعر است. روایت‌های هم‌نسلانش، از شاعری سخن می‌گویند که تنها تولیدکنندهٔ متن نبود؛ خواننده، ویراستار و شکل‌دهندهٔ زبان جمعی حلقهٔ خود نیز بود. اگر این روایت‌ها را جدی بگیریم، باید الهی را نه فقط صاحب آثار خویش، بلکه یکی از نیروهای پنهان شکل‌گیری زبان «شعر دیگر» بدانیم؛ حضوری که اثرش گاه در شعر دیگران نیز ادامه پیدا می‌کرد. از دل این چهار محور—شعر، ترجمه، ویرایش و زیست ادبی—اسطورهٔ بیژن الهی زاده می‌شود. اسطورهٔ او از سکوتش آغاز نمی‌شود؛ از فاصلهٔ میان اثر و زمانه آغاز می‌شود. او در دوره‌ای می‌زیست که میدان ادبی، معیارهای دیگری برای تشخیص اهمیت داشت. از همین رو، شاید مسئلهٔ اصلی این نباشد که چرا الهی در زمان خود کمتر دیده شد؛ مسئله این است که چرا امروز، با فاصله گرفتن از افق‌های ایدئولوژیک آن دوران، شعر و ترجمهٔ او دوباره به متن گفت‌وگوی ادبی بازگشته‌اند. بیژن الهی، در نهایت، تنها یک شاعر نیست؛ او آزمونی برای تاریخ ادبیات ایران است. اگر تاریخ ادبیات را صرفاً تاریخ بهترین آثار بدانیم، جایگاه او معما خواهد بود. اما اگر تاریخ ادبیات را تاریخ میدان‌ها، مشروعیت‌ها و دگرگونی معیارهای ارزش‌گذاری بدانیم، الهی به یکی از روشن‌ترین نمونه‌های آن تبدیل می‌شود؛ شاعری که زمانه‌اش دیر به او رسید. 🛑همراه ما باشید در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

بیژن الهی 🛑✳️📚بیژن الهی؛ شاعری که دیر به زمانهٔ خود رسید 🛑✳️✍فرید کیانی ✳️تاریخ ادبیات را تنها شاعران نمی‌نویسند؛ میدان ادبی نیز آن را می‌نویسد. هر دوره، همان‌قدر که شاعر می‌آفریند، معیار آفرینش شاعر را نیز می‌سازد. از همین رو، تاریخ ادبیات بیش از آنکه تاریخ متن‌ها باشد، تاریخ مشروعیت‌هاست؛ تاریخ آنکه چه صدایی در مرکز قرار می‌گیرد و چه صدایی دهه‌ها بعد از حاشیه به متن بازمی‌گردد. دههٔ چهل ایران، دههٔ شکست سیاسی، اضطراب تاریخی و غلبهٔ آرمان تعهد بود. پس از ۲۸ مرداد، بخش بزرگی از روشنفکری ایران، ادبیات را میدان ادامهٔ سیاست می‌دید. شعر و داستان، تنها هنر نبودند؛ مسئولیت بودند. در چنین افقی، طبیعی بود که زبان نیز در نسبت با تاریخ سنجیده شود و ارزش ادبی، اغلب با نسبت اثر به مسئلهٔ جامعه و سیاست پیوند بخورد. هر میدان، هنگامی که به افق غالب بدل می‌شود، هم‌زمان مرکز و پیرامون خود را نیز می‌آفریند. در ادامه می خوانید👇

🛑🌈درنگی در شعر 🛑✳️تهیه وتنظیم مطالب ادبی👇 🛑✳️#فرامرز_محمدی_پور شاعر،نویسنده،پژوهشگر،روزنامه نگار گیلانی(لنگرود) 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑🌈☀️🌻🌈بخش صبحگاهی تقدیم می کن 🛑🌈یک نفس یـاد خــدا 🛑🌈یک سبد خاطرِ آسوده و شاد 🛑🌈یک بغل شبنم آرامش صبح 🛑🌈و هزار آیینه از جنس دعـا همه تقدیم شما 🛑✳️🌈☀️درود همراهان گرانقدر رادیو مجازی راهیان شعر،صبحتون لبریز از نور و دعای خیر💐 🛑همراه ما باشید در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑🌈امروز چهارشنبه۳۱تیرماه ۱۴۰۵🌈🛑 🛑🌈بسم الله الرحمن الرحیم هست سرآغاز الف لام میم🌈🛑 🛑همراه ما باشید در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

✳️♥️خــدایـاحفـظ ڪن ✳️مردمِ سـرزمینـم را ✳️از بلاها، سختی‌ها ✳️مصیبت‌ها و گرفتاری‌ها ✳️خـدایا خودت پناه و ✳️تسڪینِ دردهایشان باش ✳️خدایا دلشوره و دلواپسے را ✳️از ڪشور ما دور ڪن 🤲آمیـــن ✳️تا طلوع صبحی دیگر، بدرود💐 ✳️ ✨شبتون در پناه امن الهے✨✳️ 🛑همراه ما باشید.در 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

💠دوستان و همراهان عزیز شب تابستانی‌تون به‌خیر🍂🍃🍁🍂🍃🍁🌿☘️🍁🍂🍂 🛑 🍃با بخش #شبانه همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸