مَکا

لبخندی که همیشه می‌زدی خیلی واضح توی ویس مشخص و انگار جلوی چشممه 😅

((((((:

پسرا فقط ببینن

یا خدا اینو کجا فرستادید این همه ویو خورد😬🫤😑😂

در این یک سال بویت را سراسر حس همی کردم کمی سیگار کمی شوری کمی آن بوی انگوری چه تاریخ و چه جغرافی تنت را من هوس کردم ندارم یاد من روزی که ناگویم کدوم گوری چه دلتنگم که با تست فنون هم یادت افتادم چه بود این دام لب هایت امان از عشق کنکوری #ارسالی

زین جماعت گر تو نیکی دیده ای باور مکن این جماعت مصلحت باشد هلاکت میکنند... پری حبیبی

دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

حافظ

می‌کشم رنجی که هرگز مستحقش نیستم در حساب روز محشر کاش جبرانش کنند #فاضل_نظری

متن از یکی از بهترین رفیق ها و پشت و پناهم و موسیقی محشر ارسالی از عزیز ترین افراد زندگیم و رفیقم چه از این بهتر خدا هر چه در این دنیا به من نداد دوستان خوبی به من داد.شکر🙂❤️

‏با همه تدبیر خویش، ما سپر انداختیم روی به دیوار صبر، چشم به تقدیر او

ـ سعدی

سپاس از رفیق شفیق 💚

برای درد می‌نویسم، برای حسرت می‌نویسم و برای مرگ. آمده‌ام به این دنیا، اما هنوز نمی‌دانم برای چه آمده‌ام و قرار است به چه برسم، ای پروردگار. در این غمکدهٔ خاموش، آیا هم‌نفسی داشتم که مرا بفهمد؟ آیا دستی بود که در تاریکی، دستم را بگیرد؟ نمی‌دانم. نمی‌دانم برای چه آمده‌ام، برای چه هدفی زیسته‌ام و برای چه مقصودی روزی خواهم رفت. انسان در میان این همه آمدن و رفتن، گاه چنان گم می‌شود که حتی خویشتن خویش را نیز نمی‌یابد. آری، خداوند رحمان و رحیم است؛ و همین امید است که هنوز مرا به فردا پیوند می‌دهد. در فراز و فرود زندگی، چون آهویی خسته که در چنگال شیری گرفتار شده باشد، از توان افتاده‌ام؛ یا همچون بره‌ای بی‌پناه که در میان چنگ و دندان گرگی بی‌رحم اسیر شده است. چه دشوار است غمگین باشی و لبخند بزنی؛ چه دشوار است زخمی باشی و وانمود کنی که دردی نداری. زندگی پر از حسرت است؛ حسرتِ نرسیدن، حسرتِ نشنیدن، حسرتِ ندیدن و گاه حسرتِ فرصت‌هایی که بی‌صدا از کنارمان عبور کردند. پروردگارا، ما با دل‌های شکسته به سوی تو آمدیم. سخنانمان را شنیدی؛ اما آیا اشک‌های پنهانمان را نیز دیدی؟ آیا در این سرزمینِ آکنده از اندوه، نگاهت بر ما افتاد؟ اگر از تو چیزی خواستیم، خواسته‌مان چندان بزرگ نبود؛ تنها اندکی آرامش، اندکی امید و زندگی‌ای که زیر سایهٔ حسرت دیگران نگذرد. ما روزی خواهیم رفت؛ همان‌گونه که بسیاری آمدند و رفتند. اما پرسشی که همچنان در جانم زنده است این است: آیا حقیقتاً می‌دانستیم برای چه آمده‌ایم؟ و هنگامی که می‌رویم، به کجا خواهیم رفت؟ شاید زندگی چیزی جز جست‌وجوی پاسخ همین پرسش نباشد. نوشته زیبا از Mahdi.k

🙂🙂🙂 ممنونم عالی...

سلام حال خودت خوبه ؟ دنیا و کار و دانشگاه و مشاوره رو بیخیال کاری با اونا ندارم خودت چطوری خود خودت دقیقا نه چیز دیگه ای خوبی ؟ ‌ ‌

حرفی ،سخنی، امری، حدیثی بفرمایید درخدمتیم