"دخترِ شعر"
Открыть в Telegram
اینجا، مأمنِ واژههاییست که از سکوت زاده میشوند. شعرها، نوشتهها، و ردّ روحِ من بر کاغذ. تخلّص: ارغوان «من از تبارِ شعرم...» 🖇📚✒️
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
557
Подписчики
-424 часа
+847 дней
+24530 дней
Архив постов
551
Repost from انچه منو زنده میزاره!
ممنونم که هنوز امیدواری و عشقو بع دیگران هدیه میدی :)
https://t.me/Peom_Girl
551
خدایا من از هر در وارد میشم یک دیوار بزرگ میکشی جلوشباز این مصوبه جدیدی چی خودت ختم بخیر نن
551
هعیییی... ایران کتاب عزیز اون موقعه میخواستم بخرم هزینه پستی 📪 نداشتم الان هزینه خود کتاب ها را ندارم💔
551
Repost from انچه منو زنده میزاره!
فور بفرمایید
منم ازتون بابت یک خاصیت خوب و یا خاطرهی. خوبی که برام گذاشتید
و اینکه کاری که کردید
تشکر به عمل بیاورم
جوین باشی بهتره:)
551
Repost from ازقیطریهتااورنجکانتی
فور کنید جوین باشید
ازتون یک پست فور کنم و به پست مورد علاقم استارز بدم🌟🌟
551
چشمِ سیهت پردهدرِ جانِ من است
مژگانِ تو تیرِ بیامانِ من است
گفتم که ز دامِ عشقِ تو بگریزم
دیدم که خودِ عشق، در میانِ من است
551
چشمهایت،
ای ماهِ دختِ شرقیِ زمین،
نقشینهای از تمامِ لبخندهای عاشقانهٔ جهاناند.
آن دو گویِ وسوسهگر،
که از بهشت برای خودت ربودهای...
نمیگذارند این دلباختهٔ سیاهبخت،
دمی از نفس بیاساید.
جهان،
محوِ چشمهایی از جنسِ نور است؛
چشمانی که بیدرنگ،
در تاریکیِ لحظهها، با درخششِ خود،
دلِ تاریکی را میدرند.
و من، چون زمینِ ستایشگر،
به گردِ خورشیدِ نگاهت،
هر ثانیه میگردم
و در مدارِ زندگی، تو را میستایم؛
ای سترگترین ستارهٔ کهکشان...
"ارغوان"
