My‘words

شکستم تو آغوشی که زیادی شبیه پناه بود.;

بعد از مرگم اگر نسیمی گونه ات را بوسید بدان منم.;

من ندانم که ز نگاه تو چه خواندم اما؛ دانم این چشم همان قاتل دلخواه من است..

حتی وقتی ادامه دادنت به ضررم بود، ادامه دادمت.;

‏من بلد نیستم یادت نیوفتم، خودت یادم نیا.;

گوشه‌به‌گوشه‌‌ی‌فکرام‌بوی‌تورو‌میدن.;

Susmak bazen en acı çığlıktır...

Kalbim sessiz, ama acım çok gürültülü...

Geceleri değil, düşünceler yorar insanı...

İçimde bir yara var, iyileşmeyi unuttu...

Gülüşüm kırık, sebebini kimse bilmez...

Beni de senin kadar kimse üzmedi...

سنگین ترین باری که آدم تو زندگی به دوش می کشه فکره;

من دوام آوردم، باز هم دوام می‌آورم امّا دلم می‌خواست معنای زندگی‌ام چیزی بیشتر از دوام آوردن باشد...

پشت سکوت هر شبم یاد تو جریان دارد....

او نگفت دوستم نداره. فقط در میانه ی راه رهایم کرد و من از دلتنگی او تمام شدم;

اگر چه دِل به کسی داد‌. جان ماست هنوز...

و من رهگذری را دیدم؛ چشم هایش را می شناختم;