شامِ آخر

هیچوقت روی ما انسان ها یادداشت راهنمایی گذاشته نشده که بگه چی واقعا درسته و چی غلط، ما از همون اول موجوداتی بی حد و مرز با ذهنی گسترده و ویژگی هایی شگفت انگیز بودیم چی باعث شد در این حد نسبت به یکدیگر بی‌رحم بشیم؟

تعصب

نارسیستی و خودشیفتگی

نه این چیزیه که خدا گفته نه ببین طبیعت اینطوریه نه ببین آدم و حوا

چی باعث میشه اصلا بخوان تصمیم بگیرن کدوم چیز قابل قبوله و کدوم چیز نه؟ معیار هارو بر اساس چی انتخاب میکنن و چه چیز شرم آوری به اونها این غرور رو میده که بعد از کشتن یک بی‌گناه احساس روشنفکری و درستکاری کنن؟

نمیدونم آخه چی باعث میشه فکر کنن درست و غلط یا پست و پاک رو ذهن اون هاست که تشخیص میده؟ چی باعث میشه فکر کنن معیار های اوناست که شخصیت مردم رو تعریف میکنه؟

واقعا مسئله بحث برانگیزیه.

و چطور بعد از این به خودشون جرأت میدن یک نفر رو پست بنامند و اون رو به قتل برسونن؟

چطور بعضی انسان ها به خودشون اجازه میدن دیگری رو بر دیگری برتر بنامند؟