٭𝓇𝒆𝒌𐑌𝓲𝑒𐑇٭

٭⁵⁰⁵

می‌خواهند مارا بترسانند، با جسدهایی که در بیابان رها می‌کنند، با نام‌هایی که از دفتر زندگی خط میزنند. اما نمی‌دانند ما از مرگ عبور کرده‌ایم.. مرگ وقتی هرروز از پنجره به خانه‌ات سرمیکشد دیگر وحشتی ندارد. تنها چیزی که میماند خشم است. بهروز را کشتند،دیگری‌ودیگری راهم و خیال کردند صدایمان راهم خفه کردند. نه. صدای مااز زیر خاک‌هم برمیگردد. من به چشم خودم دیدم که چگونه خشم مادران زخم را بدل به فریاد میکند. نمی‌توانند مارا خاموش کنند. ما زنده‌ایم تا شهادت بدهیم،تا بگوییم این خون‌ها بی‌صاحب نیستند. من هرکلمه را مثل سنگی برصورتشان پرتاب می‌کنم. اگر قرار است روزی برخاک بیفتم،بگذار پیشانیم بلند باشد نه در سوکت که در مقاومت. این یادداشت‌هارا می‌نویسم تا آیندگان بدانند ما ایستاده‌ایم حتی‌وقتی همه‌چیز علیه ما بود. مارا کشتند اما تسلیممان نکردنند.

فکر می‌کردم دارم خوب میشم اما حقیقت این بود که داشتم احساساتم رو از دست میدادم.

انسان ها به هر جای دنیا که بروند در آخر به همان جایی برمی‌گردند که به آن تعلق دارند؛ به همان شهر، به همان خانه به همان قلب و به همان آغوش.

من فقط سکوت کردم و فاصله گرفتم. این تنها کاری بود که وقتی کسی آزارم می‌داد، به خوبی انجامش می‌دادم.

عوا قندعسل آینازو

....

خوشگلمووو:))) دورت بگردم من))

بهبه

سردرد کوفتی..

چه مزخرف.

شما می‌خوابین من میرم باشگاه عالی...

...

٭⁵⁰⁵

³⁰³

دروزه دارم فقط راجبش می‌خوابم بازم حل نمیشه...

دروزه دارم فقط راجبش می‌خوابم بازم حل نمیشه...