𝓢𝓽𝓮𝓵𝓵𝓸𝓻𝓪(art shop)

یکیشون اسمم میدونست گفت عهه آسمانی نه:) یکی دیگشون گفت عه خانوم کیوته من همیشه سلف میبینمت خوشالم اومدی مهمونی وباهات حرف میزنم هیهییی

امشب رفتم سلیمانیه وبا دخترای ناز وقشنگ جدید آشنا شدم:))

بازم قطعا

جمنای، نقصایی که داریو بپذیر و بجای اینکه خودتو سرزنش کنی درستشون کن

قطعا قطعاااااا...

جمنای، رو خودت کار کن و یه روتین درست برای خودت بساز.

آیناز اگه از هفته دیگه مجازی نشد بازم آخرهفته ها بیا اتاقم بمون:)))) هروقتم بیام سالن مطالعه میبینمت شاید اتاقت عوض شده باشه ولی هنوزم کلی راه برای کنار هم بودنمون هست مگه نه🥹

مهم نیست امشب آخرین شبیه که آیناز اینجاس با یه عدس پلو و کلی آرزوی خوب وحس خوب تو اتاق جدیدش بدرقه اش میکنم:)))) امشب باید حالم خوب باشه:)

دورم پر چیزای رنگی وشلوغه ولی خاکستری به نظر میرسه ولی خوب قرار نیست همیشه همه چی باب دلم باشه شاید آرامشم لابه لای همین وسیله ها یه جا گم شده .... روزهای نه چندان دوست داشتنی اما پر از رنگ ولی خاکستری و بی‌رنگ...

در تلاش برای دلگیر نبودن (بی فایده بود)....

بیشتر وقت‌ها نسبت به خودم و احساساتم دودلم. انگار یک نفر موقع ساختن من، سیم‌های قلبم رو اشتباهی به هم وصل کرده؛ برای همین گاهی احساساتم راهشون رو گم می‌کنن و درست برخلاف چیزی که باید، خودشون رو نشون می‌دن. اما هر بار که می‌بینم حیوان‌ها یا بچه‌ها دوستم دارن، کنارم آروم می‌گیرن و با خیال راحت دنیای کوچیکشون رو باهام قسمت می‌کنن، یک ستاره‌ی کوچیک توی دلم روشن می‌شه وباعث میشه برای چند لحضه این احساس به ظاهر غلط دوس داشته باشم. گاهی با خودم فکر می‌کنم شاید قلب من از اول برای همین موجودات کوچولوی خیال‌پرداز ساخته شده؛ برای گربه‌هایی که بی‌دلیل کنار آدم می‌خوابن، برای بچه‌هایی که هنوز با ابرها حرف می‌زنن و برای دنیاهایی که محبت توشون نیازی به ترجمه و خجالت و نقاب نداره. شاید برای همینه که هنوز نتونستم ازدنیای کودکی دل بکنم و وارد دنیای آدم‌های هم‌سن‌وسالم بشم. انگار تکه‌ای از وجودم هنوز همون‌جا زندگی می‌کنه؛ میان ستاره‌های کاغذی، قصه‌های ناتمام، گربه‌های خیابونی و موجودات کوچولویی که هنوز به مهربونی ایمان دارن. شاید من هنوز بزرگ نشدم، یا شاید فقط دلم نمی‌خواد جایی زندگی کنم که آدم‌ها این‌قدر سخت همدیگه رو دوست دارن.

دلم گربه پناه‌ خواست:)