𝙂𝙞𝙧𝙡𝙮𝙏𝙖𝙡𝙠𝙨‏🌺

خدایا ببخشید

شب، مثل اتاقی بی‌پنجره دورم پیچیده، و سکوت تنها موجودی‌ست که هنوز اسمم را بلد است. چراغ‌ها یکی‌یکی خاموش شدند، نه چون برق رفت، چون امید دیگر دلیلی برای ماندن نداشت. میان خیابان‌های خیس قدم می‌زنم، سایه‌ام جلوتر از من فرار می‌کند، انگار حتی او هم نمی‌خواهد شبیه من باشد. هر سلامی دیر می‌رسد، هر خداحافظی زودتر از موعد. و من چیزی میان خواب و بیداری‌ام؛ نه گم شده، نه پیدا، فقط آرام‌آرام در مهِ خودم محو می‌شوم. اگر روزی کسی پرسید این همه سکوت از کجا آمد، بگو: بعضی آدم‌ها فریادشان را آن‌قدر در دل نگه می‌دارند که آخر، صدایشان شبیه شب می‌شود

چشم

بیا

تریسام کنید منم باشم

میکنمت پشت کن

عشقم تعارف داری؟

میتونم بخورمت ؟

عاشقتممم