مریمِ نامقدس

من بعد ده سال قراره کلاً از تهران برم، خیلی حس عجیبیه، خیلی دوستش داشتم. :(

بچه‌ها. وارد سی و نه اُمین روز شدیم. احساس می‌کنم تکه‌های قلبم هنوز اینور اونور پرت شده. هیچ جارویی پیدا نکردم تا حداقل تکه هاشو جمع کنم. شایدم نخواستم پیدا کنم؛ شاید نخواستم تکه هاش رو دوباره کنار هم قرار بدم چون دلیلی برای تپیدن نبود. من فکر می‌کردم بالاخره یکم عادت می‌کنم. فکر می‌کردم بالاخره یکم عادت می‌کنیم. اما نه، من هنوز کافیه یک ویدیو ببینم یا یک اسم بشنوم تا اشکام سرازیر بشن. هرروز برام غیرقابل باورتره. هرروز این حجم از سیاه‌بختی مثل پتک می‌خوره تو صورتم. باورم نمی‌شه ایرانی هایی از دست این وضعیت فرار کردن و رفتن غنا. باورم نمی‌شه این حجم آدم از مملکت و شهر و خونه‌اشون دل کندن و رفتن و هنوز باورم نمی‌شه این تعداد آدم فدا شدن و هربار شوکه می‌شم. نمی‌دونم دیگه. ببخشید اگر ناراحت تر شدید.

خیلی از ته دلش می‌گه، ولی امیدوارم درست نباشه‌.

بنظرتون آقای داریوش حرفاش درسته؟

لطفاً از پیج کاری جاویدنام امیرمحمد خیاط حمایت کنید. خانواده ایشان در حال حاضر در مضیقه مالی هستند. اگر در نیشابور هستید، امکان خرید حضوری نیز وجود دارد.

khayat_pooshak

Hasty Maryam

اینم از کادو ولنتاین امسال.

توی این پنجاه سال چیکار با ایرانی‌ها کردن و چه تعداد آدمی که نتونستن بکشن رو فراری دادن، که تجمع ایرانی‌های هر کشوری علیه‌اشون، از تجمع بیست و دو بهمنشون، با شکوه تر و پر جمعیت تره.

من دیگه فصل مورد علاقم بهاره

به نظرم با دیدن قیمت لباس زمستونی ها همه زمستون فن ها جمیعاً باید بیخیال بشیم.

من دیشب نوشتم بیاید براتون فال بگیرم، یک دوستی اومد و گفت براشون بگیرم، من متوجه شدم بینشون دلخوری و اینا پیش اومده و براش توضیح دادم و اینا در نهایت هم گفتم تا وقتی همو دوست دارید به هم فرصت بدید، امروز فهمیدم که اوکی شدن.😭✨ رضایت مشتری :)))

#Feb14ForIran این هشتگ رو در ایکس سرچ کنید و عشق کنید :))

امروز اگر کسی رو دوست داری، بهش یادآوری کن، ببوسش و در آغوشش بگیر چون در این نقطه از زمان و مکان، هیچ تضمینی برای هیچ چیزی وجود نداره. اونی که شاید قبل از یک ماه پیش، کادوش رو سفارش داده بود، حالا باید فقط به اون کادو و جای خالی گیرنده اش نگاه کنه. اونی که شاید قرار بود امروز محبوبش رو ببینه، قبل این تاریخ همون آدم ولی بدون روحش رو ملاقات کرد. اونی که فکر نمی کرد روز آخر باشه براشون، ولی روز آخر شد. روزاشونو تموم کردن. روزاشونو ازشون گرفتن و اون حالا شاید حتی نتونه برای دیدنش بهشت زهرا بره. همهٔ اینا قلب مارو به درد میاره ولی کاری ازمون برنمیاد، بجز اینکه حداقل اگر ما کسی رو دوست داریم، قدرش رو بدونیم. عزیزِ من، زندگی برای ما خیلی ناعادلانه بوده و هست.

درست شدد :] رسپیش.💘

اما نکته ای که وجود داره اینه که بالاخره باید یه جا بپذیریم هرکاری عواقبی داره، اگر یه سمتش خوبه، سمت دیگه اش بده. اگر خوب پیش می‌ره ممکنه یه روزی خراب بشه وباید با علم به اینکه روزی که خراب بشه یه تاوانی هم بابتش می‌دیم تصمیم بگیریم.

از اینجا که برم نامه نوشتن برای دوستام رو نرمالایز می کنم. ؛))

فردا کوکی قلبی درست می کنم با مامانم بخوریم.✨