_ مستاجر پلاک ۱۱ _

کاش تا آخرین لحظه ی این عمرِ کوتاهِ آلوده به غم رو میتونستم تو کتابخونه زندگی کنم!

اوه بله من دوباره ی بغل کتاب گرفتم:)

این پیام رو فور کنید تا چنلتون رو نقد کنم و بهش نمره هم بدم✨

نمیدونم چطور بگم ولی هزار بار این عکسو دیدم و اشک ریختم

فکر کنم باید برم بنویسم

امیدوارم اون روز برام وجود داشته باشه اون روز اینقدر غمگین نباشم آه چقدر حرف دارم

امیدوارم روزی دوباره این پیام رو ببینم و اون زمان همچین عکسی داشته باشم آن هم نامه هایش برای شخصی باشد که نمیدانم چه کسی است.

خوش به حالت ستایش خوش به حال دستات که چنین نامه هایی رو لمس میکنه

آه ممنونم یه غم دیگه...

اره دقیقا مثل نامه ای که وقتی ب دستت میرسه که دیگه ذوقشو نداری

متاسفم ولی واقعیت همینه می گذره ها! ولی نه تو‌ اون ادم سابقی و نه حس ها و باور هات دیگه مثل قبلن چون اونی که از اون روز ها عبور کرد تویی بودی که کلی پستی بلندی تو حس هاش رو‌ تجربه کرد، اوج گرفت و بعدش با همه وجود افتاد رو زمین کم کم سرد و سرد تر میشی و به خودت میای می بینی که دیگه واقعا خودت نیستی

حتی اگر ی روزم درست بشه اون روز چیزی از من باقی نمونده

وای ولش کنید اصلا

اینقدر درست نمیشه که تورو تغییر میده

هیچ چیز

من از اینده میام و بزار ی چیزیو بهت بگم هیچ چیز درست نمیشه

نه نمیشه