_ مستاجر پلاک ۱۱ _

فروغ امروز به من امید داد.

نورِ ماه، بی‌صدا، چون رؤیایی سپید از شکافِ پنجره می‌گذرد و آرام‌آرام زیرِ پوستم ریشه می‌دواند؛ لحظه‌ای بعد، من در نور جاری‌ام. در روشنایی نفس می‌کشم، و قلبِ کوچکِ من از هجومِ این سپیدیِ بی‌کران به تپشی خاموش می‌افتد؛ تپشی آکنده از اندوهی شیرین، از شوقی که نامی ندارد. نجوای فروغ در سرم می‌پیچد، و واژه‌ها بر سپیدیِ کاغذ یکی‌یکی چشم باز می‌کنند. و من هنوز همینجا ایستاده ام تا زمانی که روحم از انبساط افکار ترک بر دارد

_وهمی شبانه_ ۴ مرداد ۱۴۰۵

الهی بگردم هر دفعه که نگا میکنم بیشتر میفهمم بچم چقدر براش وقت گذاشته🫠

_حالا یک چیزی بگو. +چی؟ _هرچی دوست داری اگر چیزی به ذهنت نمی رسد،برایم کتاب بخوان!

دچار فقدان شدم. اکبر عبدی بخشی از خاطراتِ همه ی ما بود

دچار فقدان شدم. اکبر عبدی بخشی از خاطراتِ همه ی ما بود

الهی بمیرم الهی بمیرم روحت شاد استاد عبدیِ عزیزِ ما

I wanna be a poet, a film maker, a librarian, a cafe owner, a therapist, an architect, a musician on side walks. I wanna sell books on a quite town, but I also wanna dance on the roof tops in a city that never sleeps. I wanna grow my own vegetables. I wanna wear suits in glass buildings. I wanna heal people. I wanna disappear. There is no one version of me that feels complete. Maybe I'm not meant to be one thing. Maybe I'm meant to be unfinished. A collage of everything I ever wanted to be.

آره کمی ! آسمون تاریک و ابری شده