•𝑻𝒊𝒔𝒈𝒖𝒊𝒔𝒆•

ستاره ی دنباله دار …

اون افسانه اش بود افسانه ی عاشقانه ی مورد علاقش … ᴛ “پَریلا”

فهمیدم فقط من بودم که برای «ما» می‌جنگیدم.تو خیلی زودتر از اینکه بری،از این رابطه رفته بودی.اگه واقعا عاشقم بودی هیچ‌وقت نمی‌ذاشتی یه صبح از خواب بیدار شم و همه‌ی زندگیم یه جای خالیت باشه. “پَریلا”

تمام این مدت،راه برگشت را حفظ کردم؛ با این خیال خام که اگر روزی دوباره به تو برسم، آغوشت مرز پایان تمام رنج‌هایم خواهد شد. گمان می‌کردم آدمی که روزی خانه‌ی قلبم بود،هنوز اندکی از مرا به خاطر دارد. بوی حرف هایش دوست داشتن است. اما سهم من، نه آغوش بود نه اشتیاق نه حتی یک نگاه. فقط اجازه دادی در خانه‌ای نفس بکشم که بوی زندگی از آن سال‌هاست کوچ کرده است. “پَریلا”

هنوزم هر بار در خونه صدا میده،یه لحظه قلبم تندتر می‌زنه.هنوز یه گوشه‌ی دلم باور داره شاید یه روز برگردی.نه چون باید برگردی،نه چون قولی دادی،فقط چون من هنوز همون آدمم.همونی که تمام قلبش رو به تو داد و هیچ‌وقت بلد نشد از دوست داشتنت دست بکشه. “پَریلا”

هرموقع دلت برام تنگ شد یادت بیار چقدر ذوق کردم اما تو کورم کردی “پَریلا”

تو تنها اسلحه ای هستی که میتونی توی زندگی منو تهدید کنی “پَریلا”

بی توام می شود تو را دوست داشت اما بی تو نمیتوان نفس کشید “پَریلا”

چجوری دلت میومد عاشقم نباشی‌ تکیلا ؟… “پَریلا”

تو قلب کسی رو گرم کردی که فکر میکرد قلبی نداره … “پَریلا”

جنازه ی خاطراتت توی قلبم از حضورت توی زندگیم پررنگ تر بودن عزیزکرده “پَریلا”