دومــــ☁️ـــــان

گاهی برای دیدنِ روشنایی ، باید آن‌قدر در تاریکی بمانی تا چشم‌هایت یاد بگیرند از دلِ سیاهی ، نور بسازند! بی‌نوایان

حق با بهار بود، با همان ساقه‌های لخت بر این پهنه خاک چیزی هست که به رغم ما ادامه می‌دهد؛ خوب است که جلوه‌های بودن را به غم و شادی ما نبسته‌اند... 🌾🌳👒

من تپش‌هایِ ژرفِ دلم را دنبال می‌کنم، من مخلوقی هستم ضعیف، بی‌ثبات، و ساخته‌شده از گل و رؤیا... با این وجود، احساس می‌کنم که تمامیِ نیروهایِ جهان درونِ من در چرخش‌اند 🪭🌤 - نیکوس کازانتزاکیس

ازتون متنفرم که مال من نیستین💆🏻‍♀️

در زندگی بعدی‌ام محال است من باشم؛ خفته در پای تپه‌ای دور، گل وحشی‌ای خواهم بود که پروانه‌ها بر آن می‌ایستند 🦋🪻

جهت یادآوری: لازم نیست همه رو نجات بدی؛ تو جلیقه نجات نیستی! 😶

‏یارب؛ یاری تو چنان کند که همه حیران بمانند...🌾 ‌

نـــــــ⛅️ــــــور

در چشمانی درست، تو تبدیل به اثر هنری خواهی شد 🌬🎐

ماییم که اصل شادی و کان غمیم🫧

آدم چه دیر می‌فهمد... من چه دیر فهمیدم انسان یعنی عجالتاً...

در دل من چیزی‌ست، مثل یک بیشه‌ی نور مثل خواب دم صبح و چنان بی‌تابم که دلم می‌خواهد بدوم تا ته دشت بروم تا سر کوه 🪁

ماییم و دلی که هزار رویا برای شکفتن دارد... ☁️🪽