دومــــ☁️ـــــان

کوچه بوی خاکِ نم‌زده می‌داد... باران، غبار از برگ درختان، آلودگی از سنگ‌فرش خیابان‌ها و ملال از چهره‌ی شهر شسته بود... انگار آمده بود تا در دلِ این خاکِ غم‌زده، بذر امید دوباره جوانه بزند... 🌧🌱

#نور_نوشت

آن قَدر از خواهشِ دل سوختم تا چنین بی خواهشی آموختم

#ابتهاج

شب‌است که آدم را اندوهگین می‌کند، یا آدم‌است که برای اندوهگین شدن، شب را انتظار می‌کشد؟ 🌒🪕🎶

بفرستید برای ستاره‌ی زندگیتون.✨

و تو آن ستاره‌ای در دلِ شب، تنها اندوهگین امّا درخشان... حسین جهانبخشی.

عاشق قلمِ این پسرم:)!

پشت ابرهای اندوه آسمان کوچکیسیت برای بوسیدنت حسین جهانبخشی.

ما، آدم‌ها را، با حرف‌هایی که دوست داریم از آنها بشنویم، دلداری می‌دهیم.️.. 🎄🌨🧣 ‏نحن نواسي الأشخاص بالكلام الذي نتمنى ان نسمعه

مطرب روح من تویی کشتی نوح من تویی فتح و فتوح من تویی یار قدیم و اولین

#مولانا

«أنت لست نصفي الآخر،فأنت أنا في مكان آخر» 🪷🫧🏝 تو نیمه‌ی دیگر من نیستی؛ تو خودِ منی در مکانی دیگر... ️

چه قشنگ🥲

آن لحظه که آب، به رنگِ خود پرخاش می‌کند؛ من آنم، آن لحظه‌ام.. و رنگِ آب هر چه بیشتر در آب غرق می‌شود؛ زنده تر می‌شود، آبی تر... 🌊