‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ژرفا‹Olympus› ‌ ‌ ‌

راستی الان یادم اومد که گات فن اینجا زیاد داریم و بعضیا شاید ندیده باشن و نخوان اسپویل بشن:) اینارو باز نکنید اگه هنوز کامل سریال رو ندیدید بعدا براتون الهام تاریخی ردودینگ رو هم میگم صرفا چون دوستم دارید

اریو

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 𝓕᥆r ᥙ mᥡ s𝗍ᥲr

در آهنگ mystery of love هم که مخصوصا برای call me by your name خوانده شده، به مرگ هفایستیون و معشوقه‌ی اسکندر اشاره شده. صدا کردن کسی با نام خودت، یعنی انقدر در عشق و وجودش غرق شدی که عملا تبدیل به یک نفر شدید. اینم داستان الهام کال‌می بای یور نیم. خلاصه که من می‌تونستم برات اسکندر/هفایستیون باشم ولی حیف

‌ —او هم اسکندر است، مادر.

333سال پیش از میلاد، بعد از نبرد ایسوس، خانواده‌ی سلطنتی‌ داریوش سوم فرصت فرار پیدا نکردند و به دست سپاه اسکندر مقدونی افتادند؛ مادرش، سیسی‌گامبیس، همسرش، دخترانش و پسر کوچکش. قطعا میتونید تصور کنید با اسیران جنگی اون زمان چجوری رفتار می‌شده. وقتی اسکندر وارد چادر سلطنتی شد، کنار او نزدیک‌ترین دوستش، که خیلیا اون رو معشوقه‌ی اسکندر می‌دونن، هفایستیون، هم ایستاده بود. هفایستیون از اسکندر قدبلندتر و درشت‌اندام‌تر بود و لباس اشرافی هم داشت. سیسی‌گامبیس، مادر داریوش سوم فکر کرد آن مرد بلندقد با لباس های اشرافی همان اسکندر است. جلو رفت و در برابر هفایستیون زانو زد و احترام شاهانه به جا آورد و یکی از همراهانش به آرامی به او گفت که اشتباه کرده و آن مرد اسکندر نیست. قطعا خیلی ترسیده بود از اشتباهش،زنی که خانواده‌اش اسیر شده‌اند، حالا هم در همان لحظه‌ی اول اسکندر را اشتباه گرفته. دستپاچه شد و خواست عذرخواهی کند. اما اسکندر نه خشمگین شد و نه دستور اعدامش رو داد(که اون زمان عادی بود). فقط لبخند زد و یک جمله گفت: «مادر، اشتباه نکردی؛ او هم اسکندر است.» رابطه‌ی اسکندر و هفایستیون هم خودش داستان طولانی‌ای داره. از کودکی با هم بزرگ شدند و نزد ارسطو درس خواندند. هفایستیون تقریبا در تمام لشکرکشی‌های اسکندر همراهش بود؛ از مقدونیه تا مصر، از ایران تا هند و... حتی وقتی به شهر باستانی تروآ رفتند، اسکندر بر آرامگاه آشیل تاج گل گذاشت و هفایستیون بر آرامگاه پاتروکلوس. در فرهنگ یونانی، این حرکت بسیار نمادین بود، چون آشیل و پاتروکلوس هم نمونه‌ای از عمیق‌ترین پیوند میان دو انسان به شمار می‌رفتند. و برای همین هم هست خیلیا اونارو معشوقه‌ی هم میدونن. سال‌ها بعد، در ایران، هفایستیون ناگهان بیمار شد و در اکباتان درگذشت. اسکندر از شدت اندوه چند روز چیزی نخورد، موهایش را کوتاه کرد (رسم سوگواری)، پزشک هفایستیون را اعدام کرد، دستور داد در سراسر امپراتوری عزاداری کنند و برای او مراسم تدفینی بسیار باشکوه برپا شد؛ مراسمی که هزینه‌اش سرسام‌آور بود اما اسکندر اهمیتی به هزینه نمی‌داد. تنها حدود هشت ماه بعد، خود اسکندر هم درگذشت. سیسی‌گامبیس، بعد اون ماجرا اسکندر هم پسر خودش می‌دانست. این مادر بیچاره بعد دیدن مرگ داریوش سوم و اسکندر، هردو پسرش، کاملا دچار اندوه شدید شد و دیگر انقدر لب به آب و غذا نزد که خودش هم در گذشت.

"Like Hephaestion, who died, Alexander's lover"

چجوری....