Blue tears ;)

Done:)

میتونم از اسم اون شخص به عنوان کاملترین فوش دنیا استفاده کنم.

فقط میدونم اگه کسی بخوادت به هر دری شده میزنه که بهت برسه:)

فکر می‌کنم آدم هرچی بزرگ‌تر میشه، بیشتر می‌فهمه تنهایی همیشه به معنی تنها بودن نیست. گاهی وسط کلی آدمی، می‌خندی، حرف می‌زنی، با بقیه وقت می‌گذرونی، ولی یه جایی از درونت خالیه که هیچ‌کس نمی‌تونه پرش کنه. بچه که بودیم، فکر می‌کردیم بزرگ شدن یعنی آزادی؛ یعنی اینکه دیگه کسی بهمون نمیگه چی کار کنیم و کجا بریم. ولی هیچ‌کس نگفت بزرگ شدن یعنی کم‌کم آدم‌هایی که یه زمانی فکر می‌کردی همیشه کنارت می‌مونن، ازت دور میشن. بعضیا عوض میشن، بعضیا رو از دست میدی، بعضیا هم فقط تبدیل میشن به یه خاطره. یه روز به خودت میای و می‌بینی دیگه برای هر چیزی کسی نیست که براش تعریف کنی. ناراحت میشی و به جای اینکه زنگ بزنی و بگی «حالم بده»، فقط گوشیتو کنار میذاری و ساکت می‌مونی. شاید عجیب‌ترین قسمت بزرگ شدن همین باشه؛ اینکه یاد می‌گیری خیلی از دردات رو خودت تحمل کنی، بدون اینکه کسی حتی بفهمه چیزی توی دلت گذشته. و شاید آدم بزرگ شدن رو وقتی می‌فهمه که دیگه از تنهایی نمی‌ترسه… فقط گاهی دلش برای روزهایی تنگ میشه که فکر می‌کرد هیچ‌وقت تنها نمی‌مونه.

شب در زندگی من، بی انتها بود؛ مانند افکارم.

...

بالاخره یه روزی می‌پذیری و می‌گذری از همه نبودن‌ها، نشدن‌ها، نخواستن‌ها، رفتن‌ها، تموم شدن‌ها و ناامید شدن‌ها بدون اینکه دیگه دلیلش برات مهم باشه.

ویرگو ، میخوای یکم استراحت کنی؟

اگر تابستون باهات اومدم بیرون یعنی واقعا مهمی برام.