Nina

🔴وقتی فقر را «سلامت» جا می‌زنند! اظهارات اخیر یکی از نمایندگان مجلس درباره وضعیت تغذیه دانش‌آموزان، بیش از آنکه نشانه آگاهی از واقعیت‌های جامعه باشد، تصویری از فاصله عمیق برخی مسئولان با زندگی مردم را نشان می‌دهد. این نماینده مدعی شده است که دانش‌آموزان به دلیل «پرخوری» دچار اضافه وزن شده‌اند و از همین رو بیمار و ناسالم هستند. این در حالی است که میلیون‌ها خانواده ایرانی سال‌هاست با گرانی مواد غذایی، کاهش قدرت خرید و مشکلات جدی تأمین تغذیه مناسب برای فرزندان خود دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در شرایطی که بسیاری از دانش‌آموزان از کمبود پروتئین، لبنیات، میوه و سایر مواد ضروری رنج می‌برند، شنیدن چنین سخنانی بیشتر به طنزی تلخ شباهت دارد. عجیب‌تر آنکه این نماینده در ادامه گوشت را «سم» معرفی کرده و مدعی شده است که گران شدن این کالاها اقدامی در جهت سلامت جامعه بوده است. گویی حذف گوشت از سفره مردم نه نتیجه تورم و سوءمدیریت، بلکه یک برنامه بهداشتی از پیش طراحی‌شده بوده است. وی همچنین به مردم توصیه می‌کند که از علف‌های کوه‌ها و دشت‌ها استفاده کنند و حتی جو را جایگزین بسیاری از مواد غذایی رایج بدانند. این سخنان در حالی مطرح می‌شود که در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته، دسترسی به گوشت، لبنیات و تغذیه متعادل یکی از شاخص‌های اصلی رفاه و سلامت عمومی محسوب می‌شود. وقتی مسئولان به جای حل بحران معیشت، فقر غذایی را فضیلت جلوه می‌دهند، نتیجه چیزی جز افزایش شکاف میان مردم و حاکمیت نخواهد بود. @NinaYevsky2

🔴یکی از مؤثرترین ابزارهای حکومت‌های اقتدارگرا فقط زندان و سرکوب نیست؛ *مدیریت شکاف‌ها و تبدیل اختلاف‌ها به درگیری دائمی است. در علم سیاست به این منطق «تفرقه بینداز و حکومت کن» می‌گویند. در ایران امروز، اختلاف میان جمهوری‌خواه و پادشاهی‌خواه، قومیت‌ها، جریان‌های سیاسی، و حتی شکاف زن و مرد، اغلب به جای آنکه موضوع گفت‌وگوی مدنی باشد، به میدان جنگ فرسایشی تبدیل می‌شود. بخشی از این اختلاف‌ها واقعی است، اما مسئله اینجاست که **حکومت از عمیق‌تر شدن آنها سود می‌برد. وقتی مخالفان به جای رقابت سیاسی، یکدیگر را دشمن اصلی معرفی می‌کنند، چند اتفاق می‌افتد: انرژی و تمرکز از نقد قدرت حاکم منحرف می‌شود؛ اعتماد میان مخالفان از بین می‌رود؛ امکان شکل‌گیری همکاری‌های حداقلی کاهش می‌یابد؛ و در نهایت، حاکمیت با جامعه‌ای پراکنده و فرسوده روبه‌رو می‌شود. تجربه بسیاری از نظام‌های اقتدارگرا نشان داده که *اپوزیسیونِ پراکنده، برای حکومت کم‌هزینه‌تر از اپوزیسیونِ متکثر اما قادر به همکاری است. هیچ‌کس مجبور نیست عقیده سیاسی خود را کنار بگذارد. پادشاهی‌خواه می‌تواند پادشاهی‌خواه بماند و جمهوری‌خواه نیز جمهوری‌خواه. اما اگر هر دو، یکدیگر را خطر بزرگ‌تر از جمهوری اسلامی بدانند، عملاً وارد بازی‌ای شده‌اند که بیشترین سودش به همان قدرتی می‌رسد که همه با آن اختلاف دارند. اختلاف نظر طبیعی است؛ دشمن‌سازی دائمی از مخالفِ مخالف، همان نقطه‌ای است که استبداد نفس راحت می‌کشد. @NinaYevsky2

🔴طوفان در راه است ! ✍ جعفر بخشی بی نیاز ،نویسنده و روزنامه نگار  🔺خاورمیانه در آستانه یک آتش عظیم قرار دارد. آتشی که ترامپ با همان زبان تند و بدون عذر خواهیِ همیشگی‌ اش پیش‌ بینی می‌کند. آن چنان که گفته جهان هرگز نظیر آن را ندیده است. اما این بار ؛ بحث بر سر دیپلماسی یا توافق‌های پشت‌ پرده نیست. بحث بر سر محاصره ی مطلق است. زمانی که سیاست مداری از دیوار فولادی سخن می‌گوید و آن را خدمتی به بشریت جلوه می‌دهد در واقع در حال ترسیم نقشه یک محاصره دو گانه است. 🔺محاصره اقتصادی از طریق بازوی وزارت خزانه داری و محاصره جغرافیایی از طریق کنترل تنگه هرمز. اظهارات امشبِ ترامپ مبنی بر اینکه تنگه هرمز را به قلمرو ایالات متحده تبدیل خواهد کرد ؛ فراتر از یک تهدید نظامی ساده است. این یک اعلام جنگ به شریان‌های حیاتیِ اقتصاد است. هدف هم کاملا روشن است‌ قطع کامل خون‌ رسانی تجاری به بنادر ایران. 🔺همزمان اما سایه سنگین تهدیدهای وزیر خزانه داری آمریکا بر سر تهران هم نشان می‌دهد که هفته‌های پیش رو ما شاهد انزوای اقتصادی بی‌ سابقه در تاریخ مدرن خواهیم بود. این دیگر فقط تحریم نیست که این تلاش برای خاکستر کردن زیر ساخت‌های مالی یک کشور است. اما در این میان چه می‌گذرد؟ در حالی که واشینگتن در حال گود کردن گودال‌های عمیقِ انزوای اقتصادی ست ؛ در داخل روایت دیگری از یک بحران ساختاری شنیده می‌شود. 🔺اظهارات رئیس‌ جمهورِ ایران نشان‌ دهنده یک واقعیت تلخ و در عین حال تکان‌ دهنده است. کشوری که در میان دو آتش گرفتار شده. از یک سو ؛ بن‌ بست در صادرات نفت و کاهش درآمدهای ارزی و از سوی دیگر فروپاشی کامل زنجیره ی تأمین کالا. وقتی پزشکیان در اوج استیصال از تغییر مسیر کشتی‌ها و افزایش هزینه‌های لجستیکی می گوید در واقع دارد از خون‌ ریزی تدریجیِ بودجه کشور خبر می‌دهد. 🔺وضعیتی که در آن دولت نه تنها قادر به دریافت مالیات نیست بلکه ناچار است برای بقای کارخانه‌هایی که در اثر آسیب‌های ناشی از جنگ و تنش‌های منطقه‌ای از کار افتاده‌اند هم کمک مالی پرداخت کند. این یعنی دولت در یک چرخه ی بازگشتی مرگبار گرفتار شده است‌. درآمد کمتر ؛ هزینه بیشتر و مهمتر از همه عدم مدیریت بحران. اگر این قطعات پازل را کنار هم قرار دهیم ؛ تصویری بسیار تاریک و هشدار دهنده‌ ترسیم می‌شود. تهدید به محاصره تنگه هرمز از یک سو و اعتراف به از دست رفتن مسیرهای تأمین کالا و سقوط درآمدهای نفتی از سوی دیگر همه در یک نقطه به هم می‌رسند. ساعت صفر ! ما در لبه‌ی یک اتفاق بزرگ ایستاده‌ایم. 🔺تلاقیِ دیوار فولادی ترامپ و خلاء اقتصادیِ داخلی نشان می‌دهد که خاورمیانه نه تنها در انتظار یک تغییر سیاسی بلکه در انتظار یک انفجار بزرگ است. انفجاری که می‌تواند هم از طریق برخورد نظامی در تنگه هرمز و هم از طریق فروپاشی ساختارهای اقتصادی در داخل ؛ جهان را به لرزه درآورد. منتظر اعلامیه‌های هفته آینده باشید ؛ چرا که شاید این تنها خبری نباشد که می‌شنویم بلکه آغازگری ست تازه بر دورانی که در آن آتش بزرگ یک پیش‌ بینی نیست که یک واقعیتِ حتمی و قطعی است. @NinaYevsky2

🔴ایران و ترکیه دو کشور همسایه با جمعیتی تقریباً یکسان هستند، درحال حاضر: تولید ناخالص داخلی ایران ۳۰۰ میلیارد دلار تولید ناخالص داخلی ترکیه ۱.۶ تریلیون دلار یعنی به زبان ساده اقتصاد ترکیه ۵ برابر ایرانه! در ایران حدود ۱۶ میلیون خودرو داریم در ترکیه حدود ۱۷ میلیون خودرو هست ولی ناوگان ترکیه مدرن و خودروها امروزی هستند! برسیم به مصرف بنزین: مصرف ایران روزانه ۱۳۵ میلیون لیتر مصرف ترکیه روزانه ۲۱ میلیون لیتر یعنی ایران ۶.۵ برابر ترکیه بنزین مصرف می‌کنه! چطور چنین چیزی ممکنه؟! هروقت در یک مسأله، خصوصاً یک مسأله اقتصادی به اعداد و ارقام عجیب و غریب می‌رسید، باید دنبال ذینفعان پنهان بگردید، بیایید باهم یه محاسبه ساده انجام بدیم: دیدید که تعداد خودروها یکسانه، جمعیت هم همینطور! تازه اقتصادی ترکیه ۵ برابر ایران بزرگتره، پس باید هزینه‌های حمل کالا و مسافر خیلی بیشتر باشه، ولی همه این پارامترها رو می‌گذاریم کنار و فقط تعداد خودرو (مصرف کننده بنزین) رو ملاک قرار میدیم. فرض کنید خودروهای ایران چون خیلی بی‌کیفیت و پرمصرف هستند، ۲ برابر خودروهای ترکیه بنزین مصرف کنند! خب در اینصورت باز هم باید مصرف روزانه بنزین در ایران ۴۲ میلیون لیتر بشه! پس تکلیف بیش از ۹۰ میلیون لیتر بنزین بقیه چی میشه؟ اونا کجا میرن؟! اینجاست که جواب یواش یواش خودش رو نشون میده: در جیب قاچاقچیان! ولی مگه ممکنه در یک کشوری که سرتاپا امنیتی هست، ۹۰ میلیون لیتر، یعنی تقریباً روزانه ۳۰۰۰ تریلی (تانکر) بنزین بر قاچاق بشه؟! بله میشه در صورتیکه سیستم امنیتی / نظامی خودش قاچاقچی بنزین باشه! درواقع به صورت مشخص چند گروه سیاسی / نظامی قدرتمند در ایران سرمنشأ این بزرگ‌ترین پرونده قاچاق در دنیا و در تمام تاریخ هستند! مهمترین اون‌ها جبهه پایداری هست، به ریاست صادق محصولی. برای اینکه ذهنتون روشن بشه، از لحاظ مالی قاچاق روزانه ۹۰ میلیون لیتر بنزین میشه روزی ۴۵ میلیون دلار درآمد! سالانه میشه ۱۷ میلیارد دلار! خب حالا یه سوال از شما دارم: آیا قاچاقچیان سوخت در ایران اجازه خواهند داد قیمت حامل‌های انرژی در ایران اصلاح بشه؟ پاسخ مشخصه، خیر! چون هیچ کس از روزی ۴۵ میلیون دلار درآمد نمی‌گذره! در واقع حاضره یک روز درآمد خودشو برای ایجاد هرج و مرج و درگیری هزینه کنه تا این پول بادآورده به خطر نیفته! به زودی قیمت بنزین گرون میشه و شاهد خواهید بود که دوباره درگیری و هرج و مرج شدید در کشور ایجاد میشه، این‌ها اعتراضات مردمی نیست! این‌ها اغتشاش برنامه‌ریزی‌شده‌ایه که نهاد‌های امنیتی ایجاد می‌کنند که بعداً بیندازنش گردن مردم! مردم ایران به چه معترضن: نبود آزادی سرکوب معترضین کشتار و اعدام دولتی بودن اقتصاد وضعیت اقتصادی فاجعه‌بار حجاب اجباری و صدها دلیل دیگه که هیچ کدومشون ربطی به بنزین نداره! بنزین و گرون شدن اون یک درگیری داخلی در جمهوری اسلامیه، درگیری دو جناح قدرت، دولت و دولت سایه، هیچ ربطی به مردم نداره و دغدغه مردم عادی هم نیست! هرکسی خواست این مسأله رو به مردم ربط بده، بکوبید تو دهنش، چون یا فوق‌العاده نفهمه، یا صدای دولت سایه و طرفدار جبهه پایداری !! @NinaYevsky2

🔺مقاله خبرگزاری فارس وابسته به سپاه از «مساجد» و «پایگاه‌های بسیج» خواست برای سرکوب اعترضات خیابانی و شناسایی معترضان آماده باشند ▪️خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، در مقاله‌ای که ۲۴ مرداد ماه منتشر کرده، «احتمال» اعتراضات دوباره خیابانی در ایران را مطرح کرده است. @NinaYevsky2