『 بَعدِ آدم‌ها 』

‏خیلی شنیدم میگن هرگز بد خانوادتون رو پیش پارتنر یا همسرتون نگید ولی من میگم با یکی برید تو رابطه یا ازدواج کنید که بتونید تروماهای زندگیتون که از والدینتون به جا مونده رو بگید و اونقدر اون آدم محترم و با قلب بزرگی باشه که احترام تو و خانواده تو رو داشته باشه.

و دیگر هیچ چیز مثل قبل نشد؛نه ما،نه زندگی،نه ایران.

منم دیروز استارتشو زدم به نظر سریال خوبیه #پیشنهاد_فیلم

امروز پنج قسمت ازش دیدم و واقعا فوق العاده بوده تا الان:)))))))

از یک جایی به بعد می‌فهمی که "پذیرش" مهم‌ترین چیزه، پذیرش غم‌ها، پذیرش از دست‌ دادن‌ها، پذیرش تنهایی، پذیرش واقعیت‌هایی که نمی‌شه تغییرشون داد و در نهایت، پذیرش همون چیزی که هستی.

«می‌خواستم بنویسم دقیقا چه احساسی دارم، اما کاغذ خالی باقی ماند؛ و من بهتر از این نمی‌توانستم توصیفش کنم.»

از ترک کردن و ترک شدن اصلا نترسید جلوتر واقعا آدمای بینظیری قراره بیینید،دیدم که میگم.

کاش بفهمید وقتی یکی دوستون داره باید باهاش خوب‌تر مهربون ‌تر باشید نه اینکه انقدر اذیتش کنید که از دوست داشتنش پشیمون بشه.

شانسم تو زندگی:

به قول فاضل نظری: به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد، که تو رفتی و دلم ثانیه‌ای بند نشد؛ لب تو میوه ممنوع ولی لب‌هایم، هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد؛ با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر هیچ کس، هیچ کس اینجا به تو مانند نشد؛ هر کسی در دل من جای خودش را دارد، جانشین تو در این سینه خداوند نشد؛ خواستند از تو بگویند شبی شاعرها، عاقبت با قلم شرم نوشتند، نشد.

‏به نظرم یکی از دلایلی که آدمای پولدار بیشتر موفق می‌شن اینه که پول به آدم توان اشتباه کردن میده؛ وقتی پول داشته باشی، می‌تونی بیشتر امتحان کنی، بیشتر شکست بخوری و دوباره شروع کنی.

یک نفر میگفت دیدی آخرش سرما گذشت موسم گرما رسید و فصل سختی‌ها گذشت گفتم آری دیدم اما کاش می دیدی تو هم بین سرد وگرم این دنیا چه ها برما گذشت

‏یادمون باشه که تو رابطه، قراره امن باشیم؛ اگه لیوان افتاد شکست، اگه با ماشینت تصادف کرد ، اگه دیر رسید، اگه چیزی یادش رفت… جای داد زدن و تهدید، یه "عیبی نداره" می‌تونه همه‌چی رو نجات بده. آدم امن بودن، یه جور دوست‌داشتن عمیقه.