ققنوس «ایران آینده »

هیات قطری که به ایران آمده بود بیش‌از ۳۰ دقیقه در ایران نمانده و فورا به دوحه بازگشته است. #کانال_ققنوس

#فوری نخست وزیر عراق دستور بستن مرز های خود با ایران را صادر کرده است. 🔻العربیه: به‌زودی دولت عراق برای بستن تمام گذرگاه‌های مرزی با ایران اقدام خواهد کرد 🔻یک منبع پاکستانی: 🔹مذاکرات ایران و آمریکا به بن‌بست رسیده است

🇺🇸 بسنت درباره ایران: از ماه اوت تاکنون هیچ بارگیری‌ای در تأسیسات نفتی ایران در جزیره خارک ندیده‌ایم. ایران در حال حاضر هیچ محموله نفتی‌ای در دریا ندارد. مثل شرکتی است که ورشکست شده و هیچ‌کس حاضر نیست به آن پول بدهد. #کانال_ققنوس

سفیر ایالات متحده در ترکیه، تام باراک.: اگر به تعداد پیامبرانی که خداوند به این منطقه فرستاده‌اند نگاه کنیم، ما 55 پیامبر مسیحی، بیش از 100 پیامبر اسلامی و 50 پیامبر یهودی داریم، و هیچ‌کدام از آن‌ها نتوانسته‌اند این وضعیت را حل کنند. بنابراین، این احتمال وجود ندارد که ما بتوانیم این مشکل را در عرض چند سال حل کنیم #کانال_ققنوس

مثلا بری با پول وزارت نفت از چین اتوبوس بیاری و شوآف کنی. اونم با دو برابر قیمت! بعد ببینی ای داد، طول اتوبوس‌ها طوریه که نمیشه از دور میدون رد بشه بعد جلسه بحران بذاری و عقل‌ها رو بریزی رو هم، تهش به این نتیجه برسی میدون رو خراب کنی :)/ وحید حاجی پور 🔻اصولا کار«تانک»از بین بردن و خراب کردن است،فرقی هم ندارد چه باشد:درخت، میدان، پله برقی...انتظار دیگری داشتید؟!

آقای مکرون،در کشور من برای آتش‌زدن یک سطل زباله اعدام می کنند اما برای سوزاندن زندگی یک ملت، همه چیز مقدس است واقعا از مکرون، سؤال جدی دارم ‏ما را ببخشید اگر در فهم دنیای شما ناتوانیم! ‏در اعتراضات ‌ فرانسه⁩ مغازه‌ها را غارت می‌کنند، ساختمان‌ها را به آتش می‌کشند، سطل‌های زباله را می‌سوزانند، خیابان‌ها و مسیر ترافیک را می‌بندند، با پلیس درگیر می‌شوند، اموال عمومی را تخریب می‌کنند، به مأموران حمله می‌کنند، نظم عمومی را برهم می‌زنند، قانون را نقض می‌کنند و حتی به ساختمان‌های حکومتی یورش می‌برند. ‏پس چرا همه‌شان را به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور»، «اخلال در نظم عمومی»، «تخریب اموال عمومی»، «آتش‌زدن عمدی»، «تمرد و حمله به مأموران»، «تبلیغ علیه نظام»، «بغی»، «جایوسی»، «تشویش اذهان عمومی» و «محاربه» اعدام نمی‌کنید؟ چرا از هر شعار، پرونده‌ای امنیتی و از هر معترض، دشمنی علیه موجودیت کشور نمی‌سازید؟ ‏چرا چند هزار نفر را در چند روز نمی‌کشید؟ چرا حکم اعدام صادر نمی‌کنید؟ چرا همه را به زندان‌های طولانی‌مدت نمی‌فرستید؟ چرا برای اعتراف‌گیری، شکنجه را به خدمت نمی‌گیرید؟ چرا اینترنت و تلفن را قطع نمیکنید؟ چرا کیسه‌های سیاه ضد آب مخصوص جسد وارد نمی‌کنید؟ چرا ‌ #کهریزک⁩ ندارید؟ چرا خانواده‌ها را در راهروهای زندان‌ها به انتظار جنازه‌های فرزندانشان نمی‌نشانید؟ ‏آقای مکرون، چطور می‌شود حکومتی از آتش‌زدن یک سطل زباله خشمگین باشد، اما زندگی انسان‌ها را به آتش نکشد؟ چطور می‌شود خیابانی را که مسدود شده، دوباره باز کرد، بی‌آنکه مسبب را وحشیانه اعدام کنید؟ چطور می‌شود با تخریب اموال عمومی برخورد کرد، بی‌آنکه جان انسان‌ها را ملک خصوصی حکومت و ابزار انتقام جویی دانست؟ چطور شعار مرگ بر خودتان را به جرم توهین اعدام نمیکنید؟ ‏چرا مثل جمهوری اسلامی برای مجازات یک اعتراض، ابتدا عنوان امنیتی نمیسازید، بعد حکم بنویسید و سرانجام انسان را از حق زندگی محروم کنید؟ . ‏آقای مکرون، اصلا میدانید در کشور من برای آتش‌زدن یک سطل زباله می‌توان پرونده تا اعدام ساخت، اما برای سوزاندن زندگی یک ملت، همه چیز مقدس است… ‏اصلا چرا سرکوب و ‌ اعدام⁩ نمی‌کنید؟ ما به شما حسادت میکنیم آقای مکرون…. ‏اتفاقات این روزهای فرانسه اگر در کشور من رخ میداد، حداقل یکصد هزار کشته و جنازه بی نام در کیسه سیاه، یکصد هزار زندانی با احکام سنگین، یکصد هزار بدن و چشم ساچمه و باتوم خورده و پنجاه هزار اعدامی داشت./ گلشن

نوبت شما هم خواهد رسید ! جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و روزنامه نگار نمایش از یک کلاس درس شروع می شود. استاد بی مقدمه به یکی از دانشجوبان دختر اشاره می کند و از او می خواهد کلاس را ترک کند. آن هم بدون علت. کسی معترض نمی شود. کسی هم سوال نمی کند که چرا. چون مشکل او نیست‌. استاد رو به دانشجویان می کند و می گوید : شما با چشم خود دیدید که به یکی از هم‌ کلاسی‌هایتان ظلم کردم. اما هیچ‌ کدامتان اعتراض نکردید. چون تصور کردید این اتفاق به شما ارتباطی ندارد. شما امروز در برابر بی‌ عدالتی سکوت کردید. چون قربانی آن نبودید. اما روزی که نوبت شما برسد آن زمان چه کسی برایتان اعتراض خواهد کرد؟ این روایت خلاصه تلخ رفتار بسیاری از ما در برابر رنج دیگران است. تا زمانی که آتش به خانه همسایه افتاده ؛ آسوده می‌نشینیم. تا زمانی که دیگری عزیزش را از دست می‌دهد دردش را شخصی می‌دانیم. تا زمانی که گلوله بر سینه دیگری می‌نشیند ؛ زخمش را زخم خود نمی‌دانیم. غافل از اینکه بی‌ عدالتی اگر مهار نشود ؛ مرز نمی‌شناسد و قربانی بعدی را از میان همان تماشاگران خاموش انتخاب می‌کند. و همین جاست که باید از فاجعه دی‌ ماه نه یک بار که بارها و بارها سخن گفت. از هم‌ وطنانی که کشته شدند. از انسان‌هایی که زخمی شدند و از خانواده‌هایی که داغدار و سوگوار ماندند. در برابر چنین رنجی ؛ چه چیزی می‌تواند توجیه‌ کننده بی‌تفاوتی باشد؟ چگونه می‌توان خبر کشته‌ شدن هزاران انسان‌ را شنید و بی‌اعتنا از کنار آن گذشت؟ چگونه می‌توان تصور کرد چون این بار گلوله به سوی دیگری نشانه رفته ؛ امنیت و آینده ما تضمین شده است؟ دردناک‌تر از خود بی‌ عدالتی ؛ عادی‌ شدن آن در وجدان جامعه است. جایی که مرگ انسان‌ها به خبری گذرا تبدیل می‌شود. رنج خانواده‌ها فراموش شده و سکوت جای مسئولیت انسانی را می‌گیرد. البته همه مردم شرایط یکسانی ندارند و گاهی ترس و نگرانی ؛ امکان اعتراض علنی را از انسان می‌گیرد. اما نباید اجازه دهیم ترس ؛ بی‌تفاوتی و فراموشی حق و حقیقت را برای همیشه به حاشیه براند. جامعه‌ای که در آن هر کس تنها تا پشت در خانه خودش احساس مسئولیت کند ؛ دیر یا زود در می‌یابد که دیوارهای خانه‌اش پناهگاه امنی برای او نیستند. بی‌ عدالتی تنها با دست ظالم گسترش نمی‌یابد که گاهی با سکوت کسانی پر و بال می گیرد که ظلم را می‌بینند ؛ حتی توان اعتراض هم دارند ؛ اما چون قربانی آن‌ نیستند ؛ ترجیح می‌دهند چیزی نگویند. وقتی آخرین صدای اعتراض در خیابان ها خاموش شود ؛ نوبت به نفراتی می رسد که گمان داشتند ؛ نوبت آنها هرگز نخواهد رسید. #کانال_ققنوس

گلشیفته 😂 #کانال_ققنوس

نهاد ریاست جمهوری ماشیناشو واسه مزایده گذاشته، بعد کامنت هموطنمون رو ببینید: 😂😂😂 #کانال_ققنوس

🖇 من به پایان دنیا اهمیت نمیدهم، چون دنیای من بارها تمام شده و صبح روز بعد دوباره از نو آغاز شده است... 🕴چارلز بوکفسکی #کانال_ققنوس@GhoghnousIranAyandeh

هر اتفاقی که ميوفته نتيجه کارهايی هستش که خودت انجام ميدی! 📽 Shutter Island #کانال_ققنوس

موجودی که ارزشمندی یا بی‌ارزش بودن آن، وابسته به نظر دیگران باشد، چه موجود اسفباری است. 📕 در باب حکمت زندگی 👤آرتور شوپنهاور #کانال_ققنوس

روس‌ها؛ در جنگ همراه صدام بودند ‏در قطعنامه‌های شورای امنیت همراه آمریکا ‏در تحریم‌ها همراه اروپا، در غزه همراه اسرائیل ‏در مورد جزایر سه گانه ایرانی، همراه اعراب ‏اما در دکترین این آقایان، همچنان کشور دوست و شریک استراتژیک ایران! ‏هرطور به قضیه نگاه می‌کنیم؛ یه جای کار می‌لنگد #کانال_ققنوس_ایران_آینده

تا انتخابات اسرائیل و آمریکا چند روز مونده؟ اسراییل   7روز امریکا    14 روز #کانال_ققنوس «#ایران_آینده»

تسنیم به نقل از یک مقام امنیتی: اوکراین در تعدادی از کشورهای اطراف ایران نیروی پهپادی به همراه ریزپرنده مستقر کرده است اقدامات اوکراین شامل استقرار شبکه عملیاتی ریزپرنده‌ها در منطقه است. اطلاعات مربوط به کشورهای میزبان نیروها و پهپادهای اوکراینی محفوظ است و در زمان مناسب مننتشر خواهد شد عناصر اوکراینی در منطقه اقلیم کردستان عراق هزاران ریزپرنده مستقر کرده‌اند

احتمال وقوع دور سوم جنگ به ۹۰ درصد رسیده است ✍️ تریتا پارسی اوضاع بسیار نگران‌کننده به نظر می‌رسد. با توجه به هماهنگی ترامپ با نتانیاهو ــ از حمایت عجیب او از این جنایتکار جنگی اسرائیلی و سفر غیرمنتظره هگست به اسرائیل گرفته تا تحرکات نظامی و شاید مهم‌تر از همه، پیشنهاد غیرقابل‌قبول آمریکا ــ بر اساس ارزیابی من، احتمال وقوع دور سوم جنگ به ۹۰ درصد رسیده است. همان‌طور که طی هفته‌های گذشته بارها اشاره کرده‌ام، ترامپ وانمود می‌کند که تنگه هرمز باز است و می‌خواهد رفع محاصره را با خروج اورانیوم با غنای ۶۰ درصد ایران مبادله کند، نه اینکه رفع محاصره در برابر بازگشایی تنگه هرمز صورت گیرد. قابل درک است که او می‌خواهد هرچه سریع‌تر به توافقی نهایی دست یابد. اما انتظار دستیابی به توافق نهایی، بدون آنکه آمریکا امتیازهای متناسب با چنین توافقی را ارائه کند، واقع‌بینانه نیست. تا جایی که من اطلاع دارم، ترامپ حاضر نیست این امتیازها را از ابتدا ارائه دهد، اما در مقابل خواهان آن است که ایران از همان ابتدا اورانیوم با غنای ۶۰ درصد خود را به خارج از کشور منتقل کند. این رویکرد نتیجه نخواهد داد و احتمالاً به دور سوم جنگ منجر خواهد شد؛ پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و احتمالاً حتی پیش از انتخابات اسرائیل در روز ۲۷ اکتبر.

🦅 فردای ایران؛ چگونه نگذاریم دیکتاتوری تکرار شود؟ کنار رفتن جمهوری اسلامی به‌تنهایی تضمین‌کننده آزادی نیست. اگر قدرت مهار نشود، ممکن است فقط حاکم عوض شود، نه سرنوشت مردم. برای جلوگیری از بازگشت دیکتاتوری، به چند اصل اساسی نیاز داریم: 🔹 قانون بالاتر از هر شخص: هیچ رهبر، رئیس‌جمهور یا پادشاهی فراتر از قانون نباشد. 🔹 تقسیم قدرت: حکومت، پارلمان و قوه قضائیه مستقل باشند و یکدیگر را کنترل کنند. 🔹 انتخابات آزاد: مردم بتوانند حاکمان را انتخاب و بدون خشونت برکنار کنند. 🔹 نیروهای مسلح تابع قانون: ارتش و پلیس در خدمت کشور باشند، نه ابزار یک فرد یا حزب. 🔹 آزادی رسانه و اعتراض: مردم بتوانند فساد و تخلف حاکمان را بدون ترس افشا کنند. 🔹 گذار کنترل‌شده: اختیارات حکومت موقت محدود باشد و شکل نهایی حکومت با رأی آزاد مردم تعیین شود. جمهوری یا پادشاهی؟ مهم است؛ اما پرسش بنیادی‌تر این است: چه تضمینی وجود دارد که هیچ‌کس نتواند قدرت را برای همیشه در اختیار بگیرد؟ ایران را یک کشتی تصور کنیم: مردم صاحبان کشتی‌اند، مقصد را تعیین می‌کنند و حکومت ناخدای آن است. هیچ ناخدایی مالک کشتی نیست؛ حتی اگر آن را از طوفان نجات داده باشد. حالا سؤال از شماست: به نظر شما، مهم‌ترین تضمین برای جلوگیری از دیکتاتوری دوباره در ایران چیست؟ #ایران_آینده #حکومت_پاسخگو #کانال_ققنوس

فردای ایران زمانی می‌تواند متفاوت باشد که از همین امروز بدانیم: هدف، فقط کنار رفتن یک حکومت نیست؛ هدف، ساختن نظامی است که هیچ حکومتی نتواند خود را مالک کشور و مردم بداند. حالا پرسش با شماست: اگر فردا حکومت جمهوری اسلامی کنار برود، چه تضمینی باید وجود داشته باشد که رهبر یا حکومت بعدی نتواند دوباره به دیکتاتوری برسد؟ نظرتان را بنویسید؛ چون آینده ایران فقط به انتخاب حاکمان وابسته نیست، بلکه به قواعدی بستگی دارد که برای مهار قدرت آن‌ها تعیین می‌کنیم. #ایران_آینده #حکومت_پاسخگو #قانون_اساسی #کانال_ققنوس

فردای ایران؛ چگونه نگذاریم دیکتاتوری دوباره متولد شود؟ تغییر حکومت کافی نیست؛ باید سازوکاری بسازیم که هیچ‌کس نتواند دوباره صاحب سرنوشت مردم شود. یکی از مهم‌ترین پرسش‌های امروز ما فقط این نیست که جمهوری اسلامی چگونه کنار می‌رود؛ بلکه این است که پس از آن، چگونه حکومتی بسازیم که دوباره به استبداد نرسیم. تاریخ به ما یادآوری می‌کند که وعده‌های زیبا، محبوبیت عمومی و حتی سابقه مبارزه با یک حکومت استبدادی، به‌تنهایی تضمین‌کننده آزادی نیستند. اگر قدرت مهار نشود، ممکن است فقط صاحب قدرت تغییر کند، نه سرنوشت مردم. برای جلوگیری از تکرار دیکتاتوری، دست‌کم به شش تضمین اساسی نیاز داریم: 🔹 ۱. قانون اساسی بالاتر از هر شخص هیچ رهبر، رئیس‌جمهور، پادشاه، فرمانده نظامی یا حزب سیاسی نباید فراتر از قانون باشد. قانون اساسی باید حقوق مردم را تضمین کند و مانع تمرکز قدرت در دست یک فرد یا نهاد شود. 🔹 ۲. تقسیم واقعی قدرت قانون‌گذاری، اجرا و قضاوت نباید در اختیار یک فرد یا مجموعه متمرکز شوند. پارلمان باید بتواند دولت را بازخواست کند و نهادهای نظارتی باید از استقلال و اختیار واقعی برخوردار باشند. 🔹 ۳. قوه قضائیه مستقل قاضی نباید از حاکم فرمان بگیرد یا از مجازات به‌دلیل صدور رأی مستقل بترسد. رسیدگی قضایی باید بر اساس قانون و دادرسی عادلانه باشد؛ نه خواست رهبران سیاسی. 🔹 ۴. انتخابات آزاد و امکان تغییر حاکمان مردم باید بتوانند در انتخاب حاکمان نقش واقعی داشته باشند. احزاب و مخالفان سیاسی باید امکان فعالیت آزادانه داشته باشند و هیچ فردی نتواند با تغییر قواعد، قدرت را برای همیشه در اختیار خود نگه دارد. 🔹 ۵. نیروهای مسلح در خدمت کشور، نه اشخاص ارتش، پلیس و دستگاه‌های اطلاعاتی باید تابع قانون و تحت نظارت نهادهای غیرنظامی باشند. هیچ فرد یا گروهی نباید از نیروهای مسلح برای حذف رقیبان سیاسی یا سرکوب اعتراض مسالمت‌آمیز استفاده کند. 🔹 ۶. آزادی رسانه و حق اعتراض رسانه‌های آزاد، اینترنت آزاد، تشکل‌های مدنی و حق تجمع مسالمت‌آمیز، ابزارهای نظارت جامعه بر حکومت‌اند. مردم باید بتوانند فساد، ناکارآمدی و تخلف حاکمان را بدون ترس از مجازات افشا کنند. اما حتی این شش اصل نیز بدون توجه به یک مرحله حساس کافی نیستند: دوران گذار. دوران گذار؛ جایی که آینده کشور می‌تواند ساخته یا تخریب شود فرض کنیم جمهوری اسلامی کنار رفت. چه تضمینی وجود دارد که حکومت موقت، به بهانه حفظ امنیت، جلوگیری از آشوب یا نجات کشور، اختیارات نامحدود به دست نگیرد؟ برای کاهش این خطر، از همان ابتدا باید چند اصل روشن باشد: ▪️ اختیارات حکومت موقت و مدت مأموریت آن مشخص و محدود باشد. ▪️ هیچ فردی صرفاً به دلیل محبوبیت، سابقه مبارزه یا برخورداری از حمایت سیاسی، صاحب اختیار نامحدود نشود. ▪️ روند تدوین قانون اساسی با مشارکت گرایش‌های متنوع جامعه و امکان بحث عمومی انجام شود. ▪️ شکل نهایی حکومت از طریق فرایندی آزاد، شفاف و معتبر تعیین شود؛ نه با تصمیم یک فرد یا گروه. ▪️ حقوق مخالفان، آزادی بیان و دادرسی عادلانه حتی در شرایط بحرانی حفظ شود. ▪️ نهادهای نظامی و امنیتی از همان دوران گذار تحت نظارت قانونی قرار گیرند. آزادی را نمی‌توان به زمانی موکول کرد که همه مشکلات حل شده باشند؛ مهار قدرت باید از نخستین روز آغاز شود. جمهوری یا پادشاهی؛ پرسش مهم‌تر چیست؟ بحث درباره شکل حکومت آینده ایران ضروری است، اما پیش از آن باید درباره حدود قدرت توافق کنیم. در هر مدلی باید بتوانیم به این پرسش‌ها پاسخ دهیم: 🔸 چه نهادی می‌تواند جلوی تخلف بالاترین مقام کشور را بگیرد؟ 🔸 اگر حاکم قانون را نقض کرد، چه سازوکاری برای پاسخ‌گو کردن او وجود دارد؟ 🔸 آیا مخالفان می‌توانند آزادانه فعالیت کنند و برای کسب قدرت رقابت کنند؟ 🔸 آیا مردم می‌توانند حاکمان را از راهی قانونی و مسالمت‌آمیز تغییر دهند؟ 🔸 آیا نیروهای نظامی و امنیتی به قانون وفادارند یا به یک شخص؟ این پرسش‌ها باید درباره همه گزینه‌ها مطرح شوند؛ بدون استثنا و بدون تقدیس هیچ فرد یا جریانی. ایران، کشتی مردم است؛ نه ملک حاکمان ایران را یک کشتی تصور کنیم. مردم صاحبان کشتی‌اند؛ مقصد را مردم تعیین می‌کنند؛ آگاهی قطب‌نمای آن‌هاست و حکومت، ناخدا و خدمه‌ای است که وظیفه دارند کشتی را به مقصد برسانند. هیچ ناخدایی مالک کشتی نیست؛ حتی اگر آن را از طوفانی نجات داده باشد. اگر ناخدا مسیر را اشتباه رفت، باید بتوان او را تغییر داد. اگر خدمه به مسافران ظلم کردند، باید امکان شکایت و رسیدگی وجود داشته باشد. اگر ناخدا ادعا کرد که فقط خودش حق تصمیم‌گیری دارد، ساختار کشتی باید بتواند جلوی تمرکز قدرت را بگیرد.