-𝐜𝐢𝐡𝐚𝐥🖤🦢

- فعلا دلمون رو به قشنگی‌هایِ گذشته گرم کنیم، همه‌چی خوب میشه🙂💘.. - گفته بود بودنِ تو به من قدرت میده، برای همین انقدر درمونده و پریشونه.چرا که آلیا رو کنارش نداره، اون زنی که دستشو می‌گرفت و بلندش می‌کرد رو نداره، تکیه‌گاهش پیشش نیست و به نبودنش عادت نداره🙂.. #cihal #edit #fateme

-𝐜𝐢𝐡𝐚𝐥🖤🦢

دوستان من یچیزی‌ رو بگم، هیچ‌ منبع رسمی‌ای هنوز اعلام نکرده؛ بازیگر زنی به کادر سریال اضافه شده.. اینا صرفا اسپویله.. تایید و تکذیب نمیشه و هر قضاوت و پیش‌بینی‌ای میشه راجبش کرد پس صبور باشیم تا دوشنبه و فراگ اولی که پخش میشه🫠

متاسفانه اسپویل میدن بیرون، جو و فضای سریال رو متشنج می‌کنن؛ درحالی‌که هنوز هیچی مشخص نیست.. توییتر رو باز می‌کنی هر اکانت یه مشت اسپویل نوشته و تحویلمون داده، همشونم معتقدن حرف ما درسته😃 اینکه کدومش درسته و پشت‌پرده‌ش چیه الله‌اعلم:)))🫠 می‌دونم سخته ولی تنها کاری که میشه کرد اینه که بهشون اهمیت ندیم و فقط سریال رو دنبال کنیم :)))❤️‍🩹

- بچه‌ها پیج چندروزه بد خوابیده🥲هرچی ادیت میزاریم فلاپش میکنه و اینجوری انرژی برای ادیت جدید زدن نمیمونه:))💔 حمایتای قشنگ شما رو میطلبه، میشه ادیت رو یبارم کافیه تا آخر ببینید؟🫠🫂🩷

https://www.instagram.com/reel/DeUZ8-YIQHG/?obrf=MW9kczloeGJ5YjRveg==

- جدید از اوزان❤️‍🔥🤌🏻. #ozanakbaba

- شبتون بخیر:)🤍..

- از طریق استوری یکی از اعضای گروه تولید، اشاره‌ای به قسمت بعدی سریال شده است: «قسمتی که در آن، همه چیز به حالت اول خود باز می‌گردد😭😭😭😭»

-𝐜𝐢𝐡𝐚𝐥🖤🦢

-بعضی دردها رو نمیشه تعریف کرد؛ نه از این جهت که کلمه‌ای براشون نیست، از این جهت که هیچ‌کس نمی‌تونه بفهمه آدم برای زنده موندن، چند بار از درون شکسته...✨️

بچه‌ها کپشنو ادیت زد لطفا به ریپ من دقت کنید🙏🏻

- خیلی قشنگ می‌کنه خب🙂🙂.. #cihal #edit

-𝐜𝐢𝐡𝐚𝐥🖤🦢

- این عکسم تکی داشته باشید، خیلی دوسش دارم😫😫😫😫🛐

همه قدرت و سرسختی و محکم بودنش رو می‌بینن، اما کمتر کسی سنگینی باری رو می‌بینه که این زندگی به دوشش گذاشته. همه انتظار دارن نجات‌دهنده باشه، پناه باشه، تکیه‌گاه باشه و کنار همه‌ی این‌ها صبور باشه و درک کنه:)💘 و درد‌ناک‌ترین بخش زندگیِ جیهان اینه که؛ اون‌قدر به محکم بودنش عادت کرده و جزئی از روتینِ زندگیش شده که حتی درد کشیدنش هم از چشم دیگران پنهون می‌مونه و باعث شده اونا هم به این قوی‌بودن عادت کنن:) اما آلیا... شاید آلیا قرار نبود بار زندگیِ جیهان رو از روی شونه‌هاش برداره. شاید قرار بود تنها کسی باشه که بهش یاد می‌ده لازم نیست همیشه به‌تنهایی این بار رو حمل کنه. کسی که پشت اون چهره‌ی سرد و اون غرور شکست‌ناپذیر، مردی رو ببینه که اون هم خسته می‌شه، اون هم می‌شکنه و اون هم گاهی به تکیه‌گاهی برای خودش نیاز داره:))) دقیقا همون دیالوگی که قسمت ۴۸ گفت؛ «تکیه‌گاه من اونجاست:))» بله آلیا، تنها تکیه‌گاه جیهانه؛ مردی که تکیه‌گاه همه‌ست برای سرپا‌موندن نیازمندِ آلیاست🫠 چون جیهان فقط به کسی احتیاج نداره که کنارش بایسته؛ به کسی احتیاج داره که وقتی دیگه توانِ ایستادن نداره، مجبور نباشه وانمود کنه هنوز قویه، بهش تکیه‌ کنه و اون ضعف و خستگیش رو نشون بده:))❤️‍🩹 و می‌دونید غمگین‌ترین بخش ماجرا کجاست:)؟ درست وقتی بار زندگی، سنگین‌تر از همیشه شده، آلیا کنارش نیست و از هم فاصله گرفتن:)🙂 مردی که تموم عمرش تلاش کرده هیچ‌چیزی فرو نریزه، حالا باید سنگینیِ از دست دادن نفسش رو هم به دوش بکشه؛ بدون‌ِ اینکه بتونه به زبون بیاره چقدر این دوری داره از درون خسته‌ش می‌کنه🙂🙂..

این دو تصویر کنار هم، انگار روایت زندگی جیهان‌آلبورا‌ عه؛ مردی که تمومِ عمرش بارِ دنیایی رو به دوش کشیده که هیچ‌وقت اجازه نداشته زمین بذارتش🙂.. اون آدمی که توی نقاشی، زیر سنگینی اون گوی عظیم خم شده، جیهانه؛ مردی که همه به قدرتش تکیه می‌کنن، بی‌خبر از اینکه برای سرپا نگه داشتنِ همه‌چیز، چقدر به خودش فشار میاره😭. و اون گوی طلایی روی دستان پیکره‌ی کوچیک، انگار تموم دنیاییه که جیهان خودش رو موظف می‌دونه حفظش کنه؛ خانوادش، آلبورا، مسئولیت‌هاش، گذشته‌ش و تموم آدم‌هایی که امنیتشون رو به وجود اون گره زدن🙂.. اما تصویر دوم، معنای عمیق‌تری به این سنگینی می‌ده. مردی که با تموم توانش، سنگی بزرگ رو به سمت قله بالا می‌بره؛ انگار هر بار که فکر می‌کنه به مقصد رسیده، بارِ دیگه‌ای از راه می‌رسه، مسئولیت تازه‌ای روی دوشش گذاشته می‌شه و دوباره باید از نو شروع کنه🫠. انگار زندگی، برای جیهان هیچ‌وقت اجازه‌ی آسودگی نداده؛ چون درست وقتی فکر می‌کنه همه‌چیز رو تحت کنترل گرفته، اتفاقی تازه تموم تعادلش رو به هم می‌زنه:)💔 جیهان آلبورا همیشه مردیه که باید دووم بیاره؛ حتی وقتی دیگه چیزی از توانش باقی نمونده:))))))

- این دو تصویر کنار هم، انگار روایتِ زندگیِ جیهان‌آلبورا‌ عه؛ مردی که تمومِ عمرش بارِ دنیایی رو به دوش کشیده که هیچ‌وقت اجازه نداشته زمین بذارتش🙂.. اون آدمی که توی نقاشی، زیر سنگینی اون گوی عظیم خم شده، جیهانه؛ مردی که همه به قدرتش تکیه می‌کنن، بی‌خبر از اینکه برای سرپا نگه داشتنِ همه‌چیز، چقدر به خودش فشار میاره😭. و اون گوی طلایی روی دستان پیکره‌ی کوچیک، انگار تموم دنیاییه که جیهان خودش رو موظف می‌دونه حفظش کنه؛ خانوادش، آلبورا، مسئولیت‌هاش، گذشته‌ش و تموم آدم‌هایی که امنیتشون رو به وجود اون گره زدن🙂.. اما تصویر دوم، معنای عمیق‌تری به این سنگینی می‌ده. مردی که با تموم توانش، سنگی بزرگ رو به سمت قله بالا می‌بره؛ انگار هر بار که فکر می‌کنه به مقصد رسیده، بارِ دیگه‌ای از راه می‌رسه، مسئولیت تازه‌ای روی دوشش گذاشته می‌شه و دوباره باید از نو شروع کنه🫠. انگار زندگی، برای جیهان هیچ‌وقت اجازه‌ی آسودگی نداده؛ چون درست وقتی فکر می‌کنه همه‌چیز رو تحت کنترل گرفته، اتفاقی تازه تموم تعادلش رو به هم می‌زنه:)💔 جیهان آلبورا همیشه مردیه که باید دووم بیاره؛ حتی وقتی دیگه چیزی از توانش باقی نمونده:))))))

-𝐜𝐢𝐡𝐚𝐥🖤🦢