M

دونه دونه آرزوهام داره خط میخوره نه اینکه تیک انجام دادن بخوره ها با خط قرمز روش میکشم که یعنی این دیگه نمیشه.

سخته آدم توی جمع تنها باشه...

کاش یه دیونه روانی بودم روی تخت بیمارستان توی ذهن خودم زندگی می‌کردم و از هیچی این دنیا و کثافت کاری ‌هاش خبری نداشتم توی دنیای ساده و احمق خودم گیر کرده بودم .

روزه‌ی اصلی نخوردنِ حق آدماست.

باز شروع شددد باز شروع شددد ترامپ دا بیزی سریببب اهه😂🎀

امیدوارم ما آخرین نسلی باشیم که اخوند می‌بینه.

علاوه بر فضای مجازی حتی علاقم رو به فعالیت در دنیای واقعي هم از دست دادم.

بعضی روزها دلم می‌خواهد روی پیشانی‌ام بنویسم: «دارم برای زنده ماندن، آرام ماندن و عبور از طوفان‌های درونم می‌جنگم؛ لطفا زخمی دیگر بر روی زخم‌هایم اضافه نکنید.»

وقتی به جنگ فکر می‌کنم، تو اولین نفری هستی که نگرانش می‌شم.

نمیدونم، شاید من همیشه همین‌قدر نخواستنى بودم.

امروز چهلمِ چهل ‌هزار زندگیه.

۴۰ روز گذشت و این داغ هنوز تازه‌ست.

جلو چش مادرش میگیری بچشو ازش بعد تو دینتون به مردم میگید از احسان به مادر؟