🌀

ای عشق من، ای شمع شب‌های تاریکم، دلم آکنده از ترانه‌هاییست که تنها برای تو سروده‌ام. تولدت مبارک، ای نوری که در دل سیاه‌ترین شب‌ها، راه گم‌کرده‌ی وجودم را به خانه‌ی آرامش می‌رسانی. پیش از تو، شب‌هایم بی‌انتها و سرد بود، چون کویری که هرگز باران را نشناخته، اما آمدی و با نگاهت، هر تار مویم را به شاخه‌ای از نور بدل کردی. تو تنها عشق من نیستی؛ تو شعر بی‌وزن جان منی، نبض لحظه‌های بی‌تکرارم، و پناهی که در طوفان‌های دل، مرا چونان کودکی در بر می‌گیری. امروز، روزیست که زمین افتخار میزبانی تو را دارد، و من، در این شب ویژه، تمام هستی‌ام را چونان هدیه‌ای بی‌قیمت، در پای وجودت می‌گشایم. بگذار قلمم از عشق بسراید، و واژه‌ها چونان پروانه‌ای گرد شمع وجودت بچرخند، که هر کدام، نغمه‌ای از دلدادگی‌ست، و هر سطر، سجده‌ای بر زیبایی بی‌کران تو. به امید آنکه سال‌های سال، این شمع همچنان فروزان بماند، و شب‌های تاریکم، با تو، رقصی از نور و عشق شوند. تولدت مبارک، ای هماره‌ی همیشگی من، ای که هستی‌ام بی‌تو، افسانه‌ای ناتمام است، و با تو، حماسه‌ای جاودان. با تمام شعله‌هایی که در دلم از تو افروخته‌ام، دوستت دارم، بی‌اندازه، بی‌مرز، تا همیشه.