کارن هورنای اعظم 🧠📚

دقیقا به همین‌خاطر که گفتم، این کتاب‌ها نباید توسط یک فردی که در این زمینه تخصص کاملی نداره خونده بشه. یک روان‌شناس یا متخصص مربوطه، خودش اگر این کتاب‌ها رو بخونه، متوجه می‌شه چه بخشی از مطالب قابل تعمیم به همه هست و چه بخشی زرده و چه بخشی اتفاقا مطلب آموزنده داره. قسمت بد ماجرا اون‌جایی شروع می‌شه که عموم مردم می‌خونن و به این دید بهش نگاه می‌کنن که چون پرفروشه پس هر چی که داخل این کتاب هست درسته و باید روی زندگیم اجرا کنم. و در نهایت اون‌ها می‌مونن و راهی که می‌تونستن محکم‌تر و کنار یک متخصص با اطمینان طی کنند ولی به بیراهه رفتن.

همون‌طور که گاهی وقتی یه بچه سرما می‌خوره، مامانش سر خود بهش شربت استامینوفن می‌ده و دکتر هم اگر می‌رفت دقیقا همین تجویز رو می‌گرفت، اما نمی‌شه به مادر گفت پس از این ‌به بعد هر چی دوست داشتی بهش بده و باید گفت دیگه هرگز این‌کار رو نکن! محتوای زرد هم همین‌طوره، سخن درست و غلط ممکنه به یک اندازه داشته باشه یا حتی درستش بیشتر هم باشه؛ اما ما نباید این حرف‌ها رو بخونیم، چرا که فرد متخصصی ننوشته. بار اول، هفته اول، ماه اول ممکنه درست دربیاد، و چه بسا که در زندگی هم پیشرفت کنیم و میلیاردر و موفق بشیم، اما نباید این مسئله رو تعمیم بدیم، نباید به مادر اجازه بدیم همیشه سرخود دارو بده به بچش. نباید به جز از روان‌شناس تحصیل کرده، این مطالب رو از شخص دیگه‌ای بپذیریم.

چون با ایجاد انگیزه‌ی اشتباه، رویایی و مبالغه و تبدیل راه زندگی‌ خودشون به راه موفقیت همگانی، باعث می‌شن جای انتخاب مسیر درست و گرفتن راهنمایی از آدم درست _یعنی روان‌شناس_ به ریسمون غلطی چنگ بزنیم. همون‌جوری که وقتی یک بیمار، دچار عارضه شدید جسمی هست، باید بره پیش دکتر تحصیل کرده که آموزش کافی توی اون حوزه دیده و نه خانم همسایه و حتی طب سنتی؛ برای زمانی هم که به راهنمایی روحی، روانی و مربوط به زندگی نیاز داریم، باید به جای انتخاب راه‌های زرد و روان‌شناس‌نماها و کتاب‌ها و مطالب زرد، به کسی که توی این‌جور مسائل تخصص داره و تحصیل کرده مراجعه کنیم!

بیاید کتاب‌هایی رو بخونیم، که به دست متخصص و به قصد نور بخشیدن به راه زندگی‌مون نوشته شدن، نه به قصد ثروت؛ همون‌طور که نیچه می‌گه فقط کتاب افرادی رو می‌خونم که کتاب‌هاشون از مغز پرشون تراوش شده روی برگه، نه کسانی که به قصد شهرت و کسب ثروت کتاب نوشتن.