«جریان☕»

شات از جوین شدنتون توی اینجا و اسپانسر رو با لینک چنلتون بفرستید بات زیر ( @ToXiCFolDer_bot )

گپ جوین تو جوین برای پیشرفت چنلاتون

روز به نهایت خود رسیده بود و نور کم سوی مهتاب از پنجره دیده میشد. خانه سرد و تنها بود نه صدایی نه حرکتی هیچ چیز .در تاریکی  به سمت آشپزخانه قدم برداشتم زیر کتری را روشن کردم و به شعله ها چشم دوختم شعله ها در آن تاریکی روشنایی بیشتری داشتن. هیچ چیز مثل یک چای در این عصر سرد تنها لذت بخش نیست. چای رفیق شفیق تنهایی های من است .چای معجون زندگی اکثیر حیات یا حتی نمیدانم شاید فقط یه دلخوشی کوچیکه برای اینکه خودتو گول بزنی نه چیزی بیشتر از این. کوکی هایم نصف سوخت نصف نپخت ولی در کل کوکی بود طعم خوشی میداد اما چه حیف که هیچ وقت شف خوبی نمیشم یا درستش اینکه بگم الان نیستم همچینی بیکری خوبی هم نیستم .ولی همیشه وقتی یه غذای رو خراب میکنم کیکم هام خراب میشن از قبلش میدونم چون با عشق درست نمیکنم یا سر اجبار یا گرسنگی یا حوصله سر رفته .از بدو شروع میدانم که قرار است چیز خوبی از آب در نیاد ولی بازم ادامه میدم .تو همه چیز صدق میکنه این قضیه. چای عطر خوبی دارد و کوکی هایم کنارش  ترکیب خوبیست تا وقتی که تصور باقلوا را نداشتی باشی . میدانی منظورم چیست همه چیز در حالت خوبی است زمانی که تصوری بهتر از آن را فرض میکنی دیگر آن چیز دوست داشتنی نیست و به دنبال آن تصور میروی و دوباره وقتی به ان رسیدی تصور دیگر .. خواسته های انسان هیچ وقت تمامی ندارد وقتی طعم به دست آوردن را بچشد دیگر از آنچه دارد لذت نمی‌برد و مدام به دنبال ان چیزیست که در ذهنش است و نون شب روشنی روز به خود حرام می‌کند.  چون یاد نمی‌گیرد که رسیدن نیست که مهم است لذت بردن است .رسیدن تنها یک روز یه ساعت حالتو بهتر میکنه همونقدر نه بیشتر  اما وقتی از مسیر لذت میبری هر ثانیه اش را داری زندگی میکنی و این خیلی بیشتر از لذت رسیدن است.