سَــقـا | Saqa

هیئت تمـام شد، کتیبه ها از دیوار هیئت باز شد، خـداحافظ سیاهی های ماتم، خداحافظ دومــاه عــزاداری.. منو حــلال کن حسین جان، من قول داده بودم شــب تاسـوعا واسه اباالفضلت جون بدم، منو ببخش که از غمِ زینبت نمردم.. روســیاهم حسـین جان، کم واسـت گریه کـردم، واست خیلی کم گذاشتم عزیزدلم، ولی به‌اسمت قسم «به عالمی ندهم این غبار ماتم را» زود گذشت انگار همین دیروز بود داشتم لــباس مشــکی هــامو آمــاده میکــردم واسه مــحرمـت ولی الان نشــستم توی هیئت و کتیبه هاتو و در آغــوش میکشم و اشک می‌ریزم:) رفیق چقدر زود تموم شد روضه گردیِ ما... #به‌قلم‌مجنون

امام رضا عليه السلام فرمود: هر كس مرا در غربت زيارت كند من بروز قيامت در سه جا به نزد او خواهم آمد تا از ترسهاي آن ها نجاتش بخشم: هنگامي كه نامه هاي اعمال مردم از راست و چپ پران شوند و در نزد صراط و در نزد ميزان.. -الخصال: ج ٢، ص‌ ١٦٧-

شــک ندارم که پـس از مرگ ملائک گویند؛ از دلِ قـبر خــودت خیـــز که مهــمان داری ما سراسیمه بپرسیم که آن مهمان کیست؟ و بگــوینــد کــه مــهمان ز خراسان داری...

-من‌کلبِ‌آستانِ‌توعم‌حضرت‌رضا‌ع-

امــام رضا جــانم، خودت منـو بد عادت کردی که الان ایــنجوری دلم بیــقراره.. هروقـت قلبم می‌گرفت مــنو دعــوت میکردی و آغوشت برام باز میکردی، من عادت کــرده بودم هرســال شبِ شهادت توی حــرمتون باشم روضــه ی"یـــابن الشبیب" گـوش بدم و رو بروی گنبدِ قـــشنگت برای جـدِ غریبت گریه کنم، من مـــشهدِ بعــد از کربلا میخواستم آقای امام رضا‌ع- ولی از اون صحــنِ ملکــوتی شـما فقط کنجی از هیئت، دلِ حزین و روضــه ی حضرت علـی اکبر‌ع- بهم رسیده. چیشد که مارو نخواستی عزیزِدلم؟ «چه خطا سر زد از من، که در سرای بستی...» #امام‌رضای‌قلبم

مــانـند سگ گرسـنه و گربه‌ی لوس سایم رخ خود بر آستان شه طوس زیـرا که سگ گرسنه و گربه‌ی لوس از ســفره‌ی اغــنیا نگردد مأیوس .. به‌یادِ #حسین‌آقا‌بختیاری

-ضامنِ‌آهو‌شدی، ضامنِ‌من‌هم‌میشوی؟!

دختر بــدر الـدُجی امـشب ســه جا دارد عزا گاه‌می‌گوید پدر گاهی‌حسن‌ع- گاهی‌رضاع-

ای که رَه بستی میان کوچه ها بر فاطمه‌س گردنت را می‌شکست آنجا اگر عباس‌ع بود./

مـردک پـست که عمـری نمک حیدرع- خورد نعــره زد بــر ســر مــادر به غـرورم برخورد

-مظلوم‌وا‌اماما،‌ غریب‌وا‌اماما..

جــعده اگـر فــروخت حسن‌ع- را به درهمی نجمه‌س- به جاش کرب‌ُبلا رفت با رباب‌س-

آه ای غـــریب هــــمســر خـوبــی نــداشــتی تــا در عــزات گــریــه کـــنـد زیــر آفـتــــاب

زینـب‌س- رسید و خون جگر دید بین تشت اما سـری نـدیــد در آن تـــشــت بـی شــراب

درهـــم شـــده بــه خـاطر درهــم گــلــوی او جعده که هست شمر زمان خــانه اش خـراب

گــودال قتلـــگاه حـــسن‌ع- بــود خـــانه‌اش وقتی که شد به خون جگر صورتش خضاب

چند‌ بیت روضه مدد:

-قلبمی،‌جنونِ‌عقلمی/‌اباعبدلله