00:00

نشون دادن احساساتت به مردم مثل خونریزی کنار کوسه است.

متوجه شدم که چقدر کم در بدنم زندگی می‌کنم و چه بسیار در ذهنم.

بنده کشاورزم ، تو زمین بقیه مرام و معرفت میکارم ، کیر خر برداشت میکنم.

راجبش گریه کنم؟نه،راجبش می‌خوابم.

با اختلاف بدترین حس، پشیمونی از خوبی کردنه.

آدمای مهربون همیشه نادیده گرفته میشن. چون اونا همیشه هستن و کسی ترس از دست دادنشون و نداره:)

زندگی خیلی عجیبه. به خودت میای و می‌بینی کسایی رو از زندگیت حذف کردی که یه روزی ترس از دست دادنشون رو داشتی.

چیزی در سینه‌ام سنگین است گمانم بغض های فروخورده‌ام باشد .

تابوت جوان سنگین است. نه از وزن بدن، که از وزن آرزو:)

وقتی کسی که دوسش دارید میخنده به چشماش نگاه کنید تمام قشنگی دنیا اونجا جمع شده.🫠

خیلی از نمیشه‌ها، نمیشه نیست؛ نمی‌خوامه.

به وقتش که نباشید دیگه بود و نبودتون فرقی نمیکنه.

متاسفانه برای تویی که باید درتو میزاشتم صدمو گذاشتم

جایگاه حرف مردم تو زندگیم خیلی جای بدیه که حتی خجالت میکشم بگم

بین من و خوشبختی یه دریا آخونده.

ولی هرکاری کنیم یه بخشی از وجودمون توی دی ماه گیر کرده.

‏من غمم رو تبدیل به لباس خریدن میکنم.