German idyll

عملا ملودی های آثار اولیه و تا میانه اش و بررسی کنین کمتر افسردگی توشون نمایانن ملودی هایی پر ا‌ز جست و خیز در قطعات آخرش ملودی ها بسیار ایستا هستن، ولی بشدت گیرا

در قطعات آخر شوبرت نوع خاص و خوف آوری از سرما میشه دید یک سرمای بشدت مالیخولیایی و افسرده در ملودی هاش بیشتر نمایانن @german_idyll

این اثر به کارولین استرهازی تقدیم شده است، کسی که شوبرت عاشق (یک‌طرفه) او بود.

خیلی جالبه اجرا های قدیمی تند تر از اجرا های امروزی مینواختن نه فقط ایشون بلکه اجرا بریتن و ریخترم ببینین همین هست سرعتش

چقدر این آدم در بد موقعی از دنیا رفت (دقیقا همین سال تصنیف اثر فوت کرد شوبرت، ۱۸۲۸)

چقدر قدیم بتهوون فن تر بودم یحتمل بیشتر به بتهوون رجوع کنم

7:50 روز قضاوت

30:30 ویلن سولوی کامپولی عین جواهر میدرخشه

این شما و اجرای کامپولی از ویوالدی

«شاکون برای من یکی از شگفت‌انگیزترین و غیرقابل‌فهم‌ترین قطعات موسیقی است. روی یک پنج خط، برای یک ساز کوچک، این مرد یک دنیای کامل از عمیق‌ترین افکار و قدرتمندترین احساسات را نوشته است. اگر تصور کنم که خودم توانسته باشم چنین اثری خلق کنم یا حتی به ذهنم خطور کند، مطمئنم که هیجان بیش از حد و تجربهٔ ویرانگر آن مرا دیوانه می‌کرد.» یوهانس برامس درباره ی این قطعه در یک نامه به کلارا شومان @german_idyll

5:27 این واقعا اینجاست؟