زثولیت

ق داره اولش؟ احتمالا قورباغه رو یادم رفته.

ابایاققاقاق دقیقا

هر شب میگه یه چیزی یادت نرفته؟ میگم چی؟ میگه اولش ق داره ق

برم واسه داداشم قصه بگم تا بخوابه.

عالی بوددد

کپی رایت.

ایشالا کات کنید

با یکی همین الان دست دوستی دادم، اون گفت دست با تف، به معنای ضمانت در وفاداری. چنین شد که دوستی رو با تف مستحکم کردیم. امیدوارم تا پای دار پایدار باشیم.

دیگه نا ندارم ادامه بدم، ولش کن.

مدت زیادی هست که می‌نویسم، نوشتن هم برای من جوهر جبر داره، به هرحال...

چارهٔ دیگه‌ای هم نیست. شاید کلیشه بنظر بیاد اما من چه در معنای فیزیکی و چه در معنای استعاری، انسان تنهایی هستم. یک خلوتی مفرط. دوایر ذهنم خالی از سکنه‌ان، تنها مقیم حال و‌ هوای من باده.

یکی از متن‌هام رو بهم نشون داد، خوندمش و انقدر صریح نوشته بودم که در وهله اول معذب شدم، جدی گمون نمی‌کردم کسی متنی به اون طویلی رو بخونه و جالبه که کلماتش برام تازگی داشتن، عیناً مشخص بود که من فقط تایپ کردم و فرستادم. در احوالات این چنینی، انگار یکی بهم میگه فقط بنویس.

چندروز پیش، یکی گفت که متن‌های من رو سه بار میخونه. راستش این جمله رو هنوز نتونستم هضم کنم.

جا نگذارید، هر چه که روزی می‌آورید را با خودتان ببرید وقتی که می‌روید دیگر به خواب و خاطره‌ی آدم برنگردید!

- هرتا مولر

متشکرم و خسته نباشید، لذت بردم. جناب ناپلئون عزیز.

.

.

.

همینه. به معنای واقعی کلمه یک‌سری از متون من، مملو از جرائم حقوقی‌ان.‌

He would be imprisoned for the words he wrote, though calling them merely “words” would be a dangerous understatement. His writings had a way of slipping beneath the conscious mind, taking root somewhere deep where reason could no longer reach. Those who read them began to hear his voice inside their own thoughts, until they could no longer tell where his will ended and theirs began. He turned ordinary people into monsters, guiding them toward unspeakable acts and merciless slaughter. And when the killings spread like a plague across the world, leaving entire cities drowned in blood, people finally understood what he had created: not a weapon, but an idea—and ideas are far harder to imprison.

﹙ t.me/Zethology ﹚