زثولیت

.

.

.

یادم می‌آید شبی دیگر نتوانستم تحمل کنم ... فکر‌نمی‌کنم هیچوقت در زندگی‌ام این قدر سختی کشیده باشم. هم به حیث روحی، هم از لحاظ جسمی. بماند اینکه واژهٔ «سختی» به اندازهٔ کافی گویا نیست. ... یک ساعت بعد، تمام مشکلات ناگهان حل شد و همه‌چیز به حالت عادی بازگشت. متوجه شدم گریه کرده‌ام. آن هم چه گریه‌ای، گریهٔ شادی. درست است گفتم تا آن شب هیچوقت تا این اندازه احساس خستگی نکرده بودم، ولی هم‌هنگام هیچوقت تا این اندازه نیز خود را خوشبخت و آرام نیافته بودم. [ ابلیس‌درون - امانوئل‌کارر ]

سلام، با من تکلم کن.

به من بگو پدرسگ.

زیاد زیر و زبر می‌شوم منتها من روحم نرم است آقایان، مرا چه به زیرِ زبر؟ #زث

نمی‌دانم خبط از کجاست که مسبب مطرودی‌ از مدارم شده است. خورشید منظومه‌ام، کور و کر است و فعل فحوای این جمله، ماضی و مضارع. کلماتم نیز همچنان حجله‌نشین آن کور و کر اند و حکم همان است که او بگوید، می‌گوید و لال او می‌شوند. گاه منظومه‌ام به گا می‌رود، چنان که دیگر منظومه‌ نیست و معصومه است. (عامه، عمق گا‌ را در تبدیل منظومه به معصومه نمی‌فهمد چرا که لفظ معصومه در معنای لغوی‌اش به کار نرفته است) باری، فی‌الحال تنها نظم حاکم، ممتد بودن اختلال در خبط صورت گرفته است. زث از مدار دور افتاده و من‌هایش را وادار به نعره می‌کند تا او را به مدار برگرداند، او یک‌سال است که با این احوال، غریبه شده است.‌ شرح بیشتر این متن، مبدل به گزافه‌ خواهد شد؛ اما بالاخره یک روز، دیر یا زود، زث بصل‌النخاع‌اش را با دار پاره خواهد کرد. #زث

سلام خوبی؟

خوابم ناز میکنه، نمیاد.

لطف دارید.

اینطور متن های شما من رو به یاد نوشته‌ها و کتابهای صادق هدایت میندازه... https://t.me/Zethology/12476

بنده فرد جالبی نیستم به انسان های دیگر مراجعه کنید.

هم راه می‌داند و هم نامه می‌خواند.

یک دست به سیگار است و یک دست به قلم. کدام سلاح به صلاح است؟ #زث

تازه امروز بهم گفت که من بهترین آدم جهانم و غایت‌القصوا هستم.

رفاقت من و سپهر واقعا صده. بهم میگه درسته سخت و تلخ و دردناکه، اما ساختن باید از وسط همین‌ها باشه. مشوق‌ترینه و داداش تو فقط لب تر کن.