ㅤcatharsıs ( rest )

پشت‌صحنه‌ی حضورش به‌عنوان دی‌جی در برنامه‌ی Close Friend | Archiv:E | ایوان

✧˚ · . برای دسترسی راحت و بهتر

ᴄᴏᴜᴘʟᴇ : 𝘚𝘶𝘯𝘬𝘪

ᴄᴏᴜᴘʟᴇ : 𝘑𝘢𝘺𝘸𝘰𝘰𝘯

ᴄᴏᴜᴘʟᴇ : 𝘏𝘦𝘦𝘫𝘢𝘬𝘦

Jayhoon's multi shot

Trigger: toxic ex ‐ stalker ‐ manipulation ‐ depression ‐ trust issues ‐ panic attacks ‐ self harm

بعضی آدم‌ها بعد از شکستن، دیگه دنبال خوشبختی نمی‌گردن؛ فقط یاد می‌گیرن چطور دردشون رو از چشم بقیه مخفی کنن و بعضی‌ها اون‌قدر طولانی توی تاریکی زندگی می‌کنن که وقتی نور از راه می‌رسه، اولین واکنششون بستن چشم‌هاشونه ولی نه از نفرت، بلکه از ترس؛ ترس از این‌که مبادا اون نور هم مثل همه‌ی چیزهای خوب زندگی‌شون، روزی خاموش بشه. اما بعضی وقت‌ها، شروع بهار با یک اعتراف نیست، شاید بهار با یک «صبح بخیر» کوتاه، یک فنجون قهوه‌ی نیمه‌تمام، یا اعتمادی که ساختنش از عاشق شدن سخت‌تره، از راه برسه و به زمستون وجودشون پایان بده. و این داستان، داستان یه عشق آتشین مثل رمان‌های کودکی‌هامون نیست، داستانی از جنس درد و التیامه، داستان دو آدمی هست که یاد می‌گیرن تکیه گاه باشن تا دو عاشقِ مجنون، داستان دو آدمی هست زخم‌های هم رو در سکوت درمان می‌کنن.

"اگر تنها طریقی که میتونم ببینمت آسیب زدن به خودم باشه چی؟"

با صدای آژیر پلیس،به سرعت به سمت یکی از کوچه های بن بست پا گذاشتند. "هیونگ،حالا چیکار کنیم؟چجوری از دستشون فرار کنیم" "یه نقشه ای دارم" بلافاصله گوشیشو در آورد و شماره ای گرفت.نیکی که با کنجکاوی به کارهای جیهوپ نگاه میکرد،با دیدن شخص سوم که با یک کیف بزرگ،به سمتشون میومد،شدت کنجکاویش بالا گرفت. "سلام لباسا رو آوردی" "سلام،آره" "خوبه،میتونی بری" پسر ناشناس،با تعظیم کوتاهی،از آنجا دور شد. "هیونگ،اون کی بود؟" "بعدا میگم،فعلا این لباسا رو بپوش" نیکی لباسی که جیهوپ به سمتش دراز کرده بود رو گرفت و آن ها را به تن کرد،بعد از پوشیدن لباسا،جیهوپ نقشه رو به پسر توضیح داد و بعد به بیرون از کوچه قدم برداشتند. در حال انجام کاری که جیهوپ گفته بود بودند،ناگهان پلیسی به آن ها نزدیک شد. "سلام،شبتون بخیر احیانا شما دو پسر نوجوون این اطراف ندیدید؟" " سلام خیر،ما تازه اومدیم" "متشکرم،خداحافظ" پلیس به سرعت سوار ماشینش شد و از آنجا دور شد. "وای هیونگ عجب نقشه ای بود" "آره عالی بود،بهتره از اینجا بریم اینجا دیگر امن نیست" نیکی سری تکون داد و با پسر بزرگتر به راه افتادند،غافل از اینکه از پشت سرشان خبر داشته باشند.