₊°𝘭𝘪𝘵𝘵𝘭𝘦 𝘴𝘵𝘢𝘳˓˚

این زندگی گذرا و خسته‌کننده ارزششو داره؟ شاید نه. شاید تمام چیزی که تجربه می‌کنیم، فقط زنجیره‌ای از روزهای تکراری باشه که پشت سر هم می‌گذرن و ما رو از یک نقطهٔ بی‌معنا به نقطهٔ بی‌معنای بعدی می‌برن. خستگی ما تصادفی نیست، بلکه بخشی از خودِ زندگیه. هر روز پر می‌شه از کارهایی که ناچاریم انجام بدیم، از انتظاراتی که دیگران بر دوش ما می‌ذارن، و از امیدهایی که می‌دونیم سرانجام به ناامیدی ختم می‌شن. حتی شادی‌های کوچک هم بیشتر شبیه وقفه‌ای کوتاه توی روند فرسایش‌اند تا چیزی واقعی و ماندگار. زندگی شبیه راهیه که مقصدش مرگه، و در طول مسیر، چیزی جز سنگینیِ زمان نصیبمون نمی‌شه. معنایی اگر باشه، ساختهٔ ذهن ماست؛ برای اینکه بتونیم این بیهودگی رو تحمل کنیم. در نهایت، شاید ارزش ادامه دادن وجود نداشته باشه. شاید همه‌چیز فقط حرکتی اجباری باشه، مثل عقربه‌های ساعتی که می‌چرخن بی‌آنکه معنایی در چرخش‌شون باشه.

همه‌چیز درباره عشقه و عشق نابودت می‌کنه. چون وقتی میاد، دیگه خودت نیستی همه‌چیز تبدیل میشه به اون . لبخندش می‌تونه دنیاتو بسازه و سکوتش دنیاتو خراب میکنه. عشق اون لحظه‌ایه که فکر می‌کنی جاودانه‌ای، اما در حقیقت داری ذره‌ذره از خودت جدا می‌شی. چیزیه که نابودت می‌کنه وقتی قلبت رو بی‌محابا می‌دی دست کسی که بلد نیست نگهش داره. وقتی تمام رؤیات رو می‌ذاری روی شونه‌های یکی دیگه، و اون خیلی راحت خم می‌شه و همه‌شو می‌ریزه. این نابودی، یه جور مرگه؛ اما مرگی که بهت یاد می‌ده دوباره متولد شی، قوی‌تر، خالی‌تر، و شاید واقعی‌تر.

I have always believed that some people belong more to the moon than to the morning. I think I might be one of them.

Maybe home was never a place. Maybe it was always a feeling I've been searching for in sunsets, old songs, rainy nights, and impossible dreams.

I don't chase people anymore. If our souls were meant to meet, even the stars would know how to bring us back to the same sky.

Maybe I never wanted to be understood. I only wanted someone to sit beside my silence without trying to fix it.

One day, I'll stop imagining that life… because I'll finally be living it.

Reality taught me how to survive. My imagination taught me how to live.

Sometimes indifference doesn't come from a lack of feelings; sometimes it comes from being too tired.

Some people collect memories. I collect worlds that only exist when I close my eyes.