█║▌║▌║PIANO║▌║█│█

من از آدم‌ها نرنجیدم؛ از فاصلــه‌ای رنجیدم که بین حرف و عمل‌شان بود.

اسم بى ملاحظگی رو گذاشتن «رک بودن» اینکه هر چيزى كه به ذهنت مى‌رسه رو بدون فيلتر میگی و تهش میگی: من همينم، رک و بى شيله پيله‌ام ، صداقت نیست، صداقت یعنی حقیقت رو با احترام گفتن، نه هر حرفی را بی‌ملاحظه به زبون آوردن این کمبود آگاهی عاطفی و گاهی بد‌اخلاقی ساده‌ست. و آدم‌ها هم اغلب چیزی نمیگن و سکوت می‌کنن و کم‌کم فاصله می‌گیرن، چون آرامششون رو به تحملِ بی‌ملاحظگی ترجیح میدن ‌...

از آدم‌‌هایی که کم حرف میزنن اما درست، قشنگ، سنجیده و به‌جا حرف میزنن خیلی خوشم میاد.

توضیح نشونه‌ی ضعفه ...؟! اتفاقا به نظرم توضیح نشونه‌ی اهمیت دادنه، وقتی یکی برات مهمه بهش توضیح میدی و سعی میکنی ابهاماتش رو رفع کنی، به نظر من توضیح نشونه دوست داشتنه.

خدایا کاش حداقل امروزو وجود نداشتم ، واقعا برای گذروندن امروز خسته ام .

:)

ـــــــــــــــــ{📙🫯📙}ـــــــــــــــــ

‌من اگـه یه روز بخـوام از آدمـا دوری کنـم ، بـازم تـــــــو رو با خودم می‌بــرم .

 ای کاش می توانستم بگویم که با من چه می‌کنی تو جانی در جانم می‌آفرینی تو تنها سـبـبـی هستی که به خاطر آن روزهای بیشتر شب‌های بیشتر و سهم بیشتری از زندگی می‌خواهم تو به من اطمینان می‌دهی که فردایی وجود دارد...

جبران خلیل جبران

آری . . .

به سراغ من اگر می‌آیید ، پشت هیچِستانم ، پشت هیچستان جایی است ، پشت هیچستان رگ‌های هوا پُرِ قاصدهایی است که خبر می‌آرند ، از گل وا شدهٔ دورترین بوتهٔ خاک. آدم اینجا تنهاست و در این تنهایی ، سایه ناروَنی تا ابدیت جاری است. به سراغ من اگر می‌آیید ، نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد ، چینی نازک تنهایی من.

- سهراب‌سپهری -

آدم هر دفعه خیال می‌کنه این‌بار دیگه نمی‌تونه، ولی ناگهان خودش رو می‌بینه، وسطِ ادامه دادن...

یک زمان هایی هست که برای بهتر شدن حالت ، زمان می خواهی دلت میخواهد بی هیچ توضیحی گوشه ای بنشینی و بدون دخالت آدم ها باخودت خلوت کنی ، دستی به قفسه ی خاک گرفته ی افکارت بکشی ، تا شاید بتوانی با خودت کنار بیایی و  آرامش را به روزهایت برگردانی . دقیقا نمی دانی چرا ، اما حالت خوب نیست و اگر تمامِ دنیا هم جمع شوند ، نمی توانند برایِ تو کاری کنند که هر کاری کنند تو خوب نمی شوی. گاهی همه چیز دست به دست هم می دهد تا تو به این نتیجه برسی ؛ که یک حرف هایی را نمی توان زد و یک بغض هایی را نمی توان شکست. گاهی جایی از زندگی قرار می گیری که بعد از آن به تمام آدم های کلافه ای که می خواهند تنها باشند حق می دهی. همان جایی که خودت هم دقیقا نمی دانی مشکلت با خودت و با دنیا چیست؛ فقط کمی زمان می خواهی و سکوت ، همین.