(:

من واقعاً عاشق اینم که هر چند وقت یک‌بار برم سراغ گالریم و بین عکس‌ها و ویدیوهای من و آدم‌هایی که دوستشون دارم بچرخم. یه حس عجیبی داره دیدن دوباره‌ی لبخندهایی که شاید همون لحظه فکر نمی‌کردیم قراره یه روز این‌قدر برامون ارزشمند بشن. عکس‌ها یه تکه از یه لحظه رو نگه می‌دارن، و ویدیوها انگار یه بخش کوچیک از اون روز رو دوباره زنده می‌کنن؛ صداها، خنده‌ها، حرف‌های معمولی و چیزهایی که شاید کم‌کم از یادمون بره. برای همین فکر می‌کنم باید بیشتر از لحظه‌های خوبمون ثبت کنیم، نه برای اینکه مدام گذشته رو تکرار کنیم، فقط برای اینکه یه روز بتونیم برگردیم و یادمون بیاد چقدر لحظه‌ی قشنگ داشتیم. پس بیاین خاطره‌های بیشتری بسازیم و بیشترشون رو موندگار کنیم.

با من از سازگاری حرف نزن من سال ها روی صندلی راست دست ها امتحان دادم.

🩵🧡

خواهر داشتنم جالبه ها مثلا دو دقیقه پیش مثل سگ و گربه به جون هم افتاده بودیم اما الان چایی ریخته نشسته داریم باهم غیبت میکنیم

یگان عالیهه برام تمام آهنگای سریال off campus و فرستاده😭😭✨✨

واقعا به آدمایی که یه عالمه کتاب میخونن حسودیم میشه خوش به حالتون کاش منم یه روز بتونم این همه کتاب خونده باشممم

امروز☀️

وقتی یکی با ذوق و هیجان از آینده‌ای که برای خودش تصور کرده حرف میزنه، یه حس عجیبی پیدا می‌کنم؛ انگار دلم می‌خواد دنیا هم برای چند لحظه باهاش راه بیاد. دلم می‌خواد آینده فقط به خاطر اون، کمی مهربون‌تر باشه و چیزهایی که منتظرشونه، واقعاً سر راهش قرار بگیره. وقتی کسی هنوز برای روزهایی که نیومدن رویا داره، برای چیزهایی که می‌خواد بسازه هیجان‌زده میشه و با شوق ازشون حرف میزنه، ناخودآگاه آرزو می‌کنم زندگی ناامیدش نکنه. کاش بعضی آدم‌ها دقیقاً همونقدر که به آینده امیدوارن، از آینده هم سهمی از خوشی و آرامش بگیرن.

😭😭

ولی خب باید یاد بگیرم زندگی و از صبح زود شروع کنم چون اگه همینجوری پیش برم اتفاقات خوبی نمیوفته🤡

این ساعت‌ها، زندگی تازه برای من شروع میشه!

نمی‌تونم نجات بدم. نمی‌تونم نجات بدم... نمی‌تونم. فقط می‌تونم کنار آدم‌ها باشم و حرف بزنم و اون‌ها هم با من حرف بزنن. و در آخر می‌فهمم نمی‌تونم هیچ‌کسی رو نجات بدم و امروز به‌این‌خاطر غمگینم.

واقعا شغل جالبیه پسرا هروز با یکی از دوست دختراشون میان شما بعد از کافه داری یک ادم شناس حرفه ای میشین دوستان

مثل من باشید تربیت بدنی بخونید باریستا شین از قدیم گفتن نزار حرکت بعدتو بفهمن

جدی جدی کنکوری حساب میشم🫪🫪 چه ترسناک

شاید قشنگ‌ترین ویژگی زندگی این باشه که هیچ‌وقت برای شروع کردن دیر نیست. همیشه یه بهونه‌ای پیدا می‌شه که آدم به خودش بگه «باشه، از اینجا به بعد.» از فردا صبح، از اول هفته، بعد از تموم شدن این روزای سخت، بعد از یه استراحت کوتاه،وقتی زمستون اومد،بعد از اینکه چاییمو خوردم یا حتی بعد از یه شکست. انگار زندگی همیشه یه فرصت دیگه جلوی آدم می‌ذاره تا دوباره امتحان کنه. لازم نیست همه‌چیز از همون بار اول درست پیش بره. گاهی فقط کافیه دوباره بلند شی، با تجربه‌ی بیشتر و امیدی که هنوز ته دلت مونده، یک بار دیگه از نو شروع کنی؛ همون‌جوری که خودت بلدی و با روشی که بیشتر شبیه خودته. شاید همین فرصت‌های بی‌پایان برای شروع دوباره، یکی از قشنگ‌ترین دلایل ادامه دادن باشه.

منم همینطور نیاز دارم تو یک روستای خیلییی سرسبز و خوش اب هوا زندگی کنم و صبحا با اسب و ببعی ها و سگم برم بیرون 🥲