My safe world✨🐈

تو بدترین شرایطم سعی کردم سرپا بمونم ونتونستم از کسی کمک بگیرم

ولی هیچوقت نتونستم خشم درونمو کنترل کنم:)

بخاطر همین همیشه به خودم تکیه کردم

مخصوصا وقتی پای ابروشون وسط باشه زنده ومرده تو هیچ فرقی نداره

بابت کوچک ترین حقت برای یه گریه کردن ساده هم سرزنش شی

مسئله اینجاست زندگی که معنیش دووم اوردن باشه زندگی نیست

میدونی حتی خودت هم خودتو سرزنش میکنی… منم خیلی وقتا حس میکنم عقبم از هم سنام عقبم از چیزی ک از خودم انتظار داشتم عقبم و ب جای بهتر کردنش فقط خودمو سرزنش میکنم

من اگه حق انتخاب داشتم وقطعا این شرایط رو می دیدم هیچوقت نمی خواستم زندگی کنم

انگار با انتخاب خودم بود

بابت زنده موندنمم سرزنش شدم

ناراحتم از اینکه همیشه گفتم خودم انجامش میدم خودم میرم خودم هستم خودم وخودم وخودم...

حتی تو اوج موفقیتم باشی بازم احساس می کنی کافی نیستی

فرقی نمی کنه همیشه اون حس ناکافی بودن رو داری

تو الان کارایی ک دوس داری رو انجام بدی سرزنش میشی بابتش تو ذوقت میزنن اذیتت میکنن بحث میکنن اما وقتی بری…

فرق نمی کنه کره ماهم بری اگه حالت خوب نباشه اونجاهم خوب نیستی

به این فک نمی کنم چون هرجای دنیا باشم بازم تاثیری که روم گذاشتن هست

من وقتایی ک بهم فشار میاد و اذیت میشم و دیگران ناراحتم میکنن به این فکر میکنم که قرار نیست همیشه اینجا باشم و تا اخر عمرم چنین چیزهایی رو تحمل کنم و این باعث میشه به خودم آسون تر بگیرم تا انقدر حالم بد نشه و عصبی نشم

بحث سرزنش نیست من همیشه خدا سرزنش شدم ومیشم😂😂

پس اونی ک سرزنشت کرده کیه؟