My safe world✨🐈

عمیقا خوشحاله حالش خوبه می خنده یهو...

یه روز تصمیم میگیره خود واقعیش باشه واینو بذاره کنار

ولی یهو وقتی تو اوج خوشحالی خود واقعیشه فرضا یکی یه عمر با این باور بزرگ شده که من موهام پیدا باشه میرم جهنم

بچه یهو می بینه ۲۰سالش شده بزرگ شده هرجوری که فک می کنه هیچکدوم از حرفاشون با منطق وعقل جور در نمیاد می خواد خود واقعیش باشه می خواد ازادانه زندگی کنه

الگو اول هر بچه ای قطعا پدر ومادرشه وقتی پدر ومادر تو بچگی برمیگردن بجای اگاه کردن بچه بجای خوشحالی بچه از روی نا اگاهی اینارو به بچه یاد میدن

افکار مامانته که بهت اینو یاد داده

اون افکار تو نیست

این صداهایی که تو سرته مدام بهت سرکوفت میزنه مدام بهت حس گناه میده والدکنترلگرته اون الگوییه که باهاش درست شدی

قبلا راجب این موضوع بارهااا صحبت کردم ما درونمون ۳تا شخصیت داریم

به بچه ۷ساله یاد میدن که اگر موهات پیدا باشه از موهات تو جهنم اویزونت می کنن😂

خودتون می دونید تو چه محیطی بزرگ شدیم از کلاس اول که سرکلاس رفتیم

خانواده،محیط،جامعه...

اونا احساس گناه ندارن دورت بگردم تو احساس گناه داری؟بابت چی؟من خودم ۲سال سر این موضوع درگیر بودم تا باهاش کنار اومدم

اونی باید احساس گناه داشته باشه که شرف نداره!!

واونی باید احساس گناه داشته باشه که ذره ای انسانیت تو‌وجودش نیست

اول بگم من معتقدم بهشت وجهنمی وجود نداره بهشت وجهنم همین جاست

هممون می دونیم هر اسیبی که داریم طبیعا ریشه در بچگی داره

خب من اومدم

00:00

دورت بگردم بذار راجب این مسئله بیام کامل صحبت کنم اینکه چرا این احساس رو داری...