Οὐρανία
Открыть в Telegram
"𝔸ℝ𝕋 𝕚𝕤 𝕥𝕙𝕖 𝕤𝕦𝕡𝕣𝕖𝕞𝕖 𝕤𝕖𝕟𝕤𝕦𝕒𝕝 𝕡𝕝𝕖𝕒𝕤𝕦𝕣𝕖." 𝔻𝕠𝕟 ℂ𝕠𝕝𝕒𝕔𝕙𝕠 𝔸𝔻𝕄𝕀ℕ: @OURANIA7S
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
214
Подписчики
Нет данных24 часа
+57 дней
+1030 дней
Архив постов
214
دِیوید توانست از موضوعی حساس، شاهکاری خلق کند که فراتر از یک روایت تاریخی، مایه تأمل است. او داستانِ مرگِ مارا را روایت میکند؛ رهبر انقلابی که در میانهی مبارزه با دردهای پوستی، در وانِ حمام خود با ضربهی چاقوی شارلوت کوردا جان سپرد. دِیوید با دقتِ ساختاری و اعجازِ هنری، صحنهی مرگ را به گونهای ترسیم کرده که همزمان رعبآور و باشکوه است. این نقاشی که نمادی از تجلیل ملی از یک قهرمان است، بازتابدهندهی ویژگیهای سبک نئوباروک در دوران فرانسه است.
214
این تابوت دان، یکی از آثار برجسته و تکاندهنده در هنر اتروسک است که نمادی از پیوند عاطفی و جایگاه اجتماعی این زوج در جامعهی باستانی اتروریا محسوب میشود.
لارث تتنیس و تنچویل تارنای از اعضای خاندانهای اشرافی و نخبهی اتروسک بودهاند. با این حال، اطلاعات تاریخی دقیقی از زندگی شخصی، فعالیتهای سیاسی یا رویدادهای خاص زندگی آنها در دست نیست. در واقع، شهرت آنها نه به خاطر دستاوردهای تاریخیشان، بلکه به واسطهی همین یادمان تدفینی است که برای آنها ساخته شده است.
برخلاف بسیاری از تمدنهای همعصر که زن را در حاشیه قرار میدادند، اتروسکها برای جایگاه اجتماعی زنان و پیوند زناشویی اهمیت بسیاری قائل بودند. نمایش این دو زوج در حال در آغوش گرفتن یا تکیه دادن به یکدیگر بر روی درِ تابوت، بازتابی از باورهای آیینی اتروسکها در مورد زندگی پس از مرگ است. آنها مرگ را پایانِ پیوندهای انسانی نمیدانستند، بلکه آن را تداوم حضور در دنیایی دیگر تلقی میکردند.
نامهای «لارث» (نام مردانه) و «تنچویل» (نام زنانه) از نامهای اصیل و رایج در زبان اتروسکی هستند که به خوبی هویت قومی و فرهنگی آنها را، متمایز از یونانیان یا رومیان، نشان میدهد.
این زوج به عنوان نمادی از «عشق زناشویی در دوران باستان» شناخته میشوند و تابوتدان آنها سندی است بر ارزشهای اجتماعی والای جامعهی اتروسک که بر خلاف بسیاری از تمدنها، برابری نسبی و همبستگی میان زن و شوهر را حتی در آرامگاه ابدی به تصویر میکشد.
https://t.me/Ourania7
214
𝐒𝐚𝐫𝐜𝐨𝐩𝐡𝐚𝐠𝐮𝐬 𝐥𝐢𝐝 𝐝𝐞𝐩𝐢𝐜𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐋𝐚𝐫𝐭𝐡 𝐓𝐞𝐭𝐧𝐢𝐞𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐓𝐡𝐚𝐧𝐜𝐡𝐯𝐢𝐥 𝐓𝐚𝐫𝐧𝐚𝐢 (𝐋𝐚𝐭𝐞 𝟒𝐭𝐡–𝐞𝐚𝐫𝐥𝐲 𝟑𝐫𝐝 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲 𝐁𝐂). 𝐄𝐭𝐫𝐮𝐬𝐜𝐚𝐧; 𝐕𝐨𝐥𝐜𝐚𝐧𝐢𝐜 𝐭𝐮𝐟𝐟.
📍 𝐌𝐮𝐬𝐞𝐮𝐦 𝐨𝐟 𝐅𝐢𝐧𝐞 𝐀𝐫𝐭𝐬, 𝐁𝐨𝐬𝐭𝐨𝐧
تابوت دان زوجی از دوران *اتروسکان (که به عنوان سنگ قبر لارث تِتنیِس و تنچوئیل تارنای شناخته میشود). این اثر به دوره متاخر کلاسیک یا اوایل هلنیستی تعلق دارد، تقریباً بین سالهای 350 تا 300 قبل از میلاد.
سنگ قبر از سنگ تراورتن ساخته شده است که در سالهای 1845 - 1846 در محوطه گورستان پونته-روتو در وُلچی (در منطقه لاتزیو، ایتالیا) کشف شد، در حال حاضر، این اثر در موزه هنرهای زیبا در بوستون نگهداری میشود.
* اِتروسک، تمدنی است که از حدود سال ۷۰۰ پیش از میلاد تا میانههای سده اول پیش از میلاد در شبهجزیره ایتالیا دوام داشت و همزمان با شکوفایی امپراطوری روم ناپدید گردید.
214
🗯 بهتر است که توهمی ایجاد نکنیم، مردم چیزی برای گفتن به یکدیگر ندارند، آنها فقط درباره خودشان و رنجهایشان صحبت میکنند، این یک واقعیت مسلم است. هر کس درباره خودش صحبت میکند، و زمین درباره همه. مردم تلاش میکنند تا رنج خود را به دیگری منتقل کنند، حتی زمانی که عشق به وجود میآید، اما حتی در آن صورت هم موفق نمیشوند؛ رنج به طور کامل در آنها باقی میماند، و آنها دوباره از ابتدا شروع میکنند، و بار دیگر تلاش میکنند تا آن را به دوش دیگران بگذارند.
✍🏾لوئی فردینان سِلین
214
+6
©𝐕 𝐀 𝐃 𝐈 𝐌 • 𝐒 𝐓 𝐄 𝐈 𝐍
درد است که آدمی را رهبر است. در هر کاری که هست، تا او را دردِ آن کار و هوس و عشق آن کار در درون نخیزد او قصدِ آن کار نکند! کار بی درد میسر نشود، خواه دنیا، خواه آخرت، خواه بازرگانی، خواه پادشاهی، خواه علم!
تن همچو مریم است و هر یک عیسیای داریم! اگر ما را درد پیدا شود، عیسیِ ما بِزاید! و اگر درد نباشد، عیسی هم از آن راهِ نهانی که آمد، باز به اصل خود پیوندد!
📖 فیه ما فیه
✍🏾 مولانا
