My Head

‏برای یاکریمی که قراره برینه لب پنجره‌ت دونه نریز.

همیشه برای همه چاه حضرت علی بودم، ولی بقیه عاقبت حضرت علی رو نصیبم کردن.

با این قیمت دلار و زبون سرخی که من دارم، اپلای و اینا منتفیه؛ من نهایتاً می‌تونم برم اوین.

خوش به حالتون که زندگیتون creepy عه، زندگیِ من کیری‌‌پی‌پی‌ایه.

‏امیدوارم برسد… ‏روزی که زن بودن، جرم یا محدودیت نباشد. ‏روزی که انتخاب کردن، امتیاز نباشد. ‏روزی که کسی مجبور نباشد برای ساده‌ترین شکل زندگی، این‌همه هزینه بدهد. ‏و شاید مهم‌تر از همه، روزی که دوباره یادمان بیاید قرار نیست برای زنده ماندن، انسان بودنمان را از دست بدهیم.

‏فحش دادن یعنی مدیریت خشم با منابع محدود. ‏من وقتی عصبانی‌‌‌ام می‌تونم صندلی رو پرت کنم سمتت، ‏ولی ترجیح می‌دم بگم حرومزاده. ‏هم اقتصادی‌تره، هم برای پرتاب صندلی باید بدن آماده‌ای داشته باشی.

من واقعاً خیلی خسته‌ام و دلم می‌خواد یه کار جدید انجام بدم؛ مثلاً خودم رو بکشم، ولی نه استعدادش رو دارم، نه پول کلاس نقاشی رو.

My mood:

خجالت اوره جدیدنا افتادم توی خط این آهنگا

دفعه‌ی بعدی که دلتنگ آدما شدم، یه چک می‌زنم به خودم که یادم بیاد دلتنگی همیشه یه‌طرفه‌ست؛ وگرنه تو هیچوقت دلتنگ اون آدم نمی‌شدی.

این‌همه هر روز، از صبح تا شب، تو هر مکانی، تو هر زمانی، به همه می‌دی؟ به ما که می‌رسی گدا می‌شی؟ بده دیگه لامصب، بدجور نسخم. یه مرگ می‌خوای بدی به ما دیگه، این تنگ‌بازی‌ها چیه خدایا؟