A D A M A K

آزادی فهم بود نه جنسیت نه زور..!

آزادی فهم بود نه امنیت نه ضامن..!

ماریان من هنوزم مشکوکم به اون کسی که مصرف نداره..!

مردم از انگیزه‌های شما و صداقت شما و اهمیت رنجهایتان جز با مرگ شما متقاعد نمی‌شوند. تا وقتی که زنده‌اید، وضع شما برایشان مشکوک است، فقط شایسته تردید آنها هستید. •99 @Adamak_07

هیچ‌کس در لذتهایش ریاکار نیست. •91 @Adamak_07

با هر کس باید از نو آغاز کرد. از فرط تکرار، عاداتی کسب می‌کنید. به زودی کلمات بی‌اندیشه بر زبانتان جاری می‌شود و عمل، بی‌اراده، به دنبال آن می‌آید. روزی می‌رسد که، بدون خواستن حقیقی، تملک می‌کنید. باور کنید، لااقل برای بعضی از کسان، تملک نکردن چیزی که به آن میل ندارند از همه کارهای عالم دشوارتر است. •89 @Adamak_07

واقع امر این است که بیشتر آدمیان شرارت را زیرکی و خردمندی می‌دانند و ساده‌دلی را ابلهی؛ به اولی می‌بالند و دومی را نشانه شرم می‌دانند. @Adamak_07

غیبت به هنگامی که حضورت لازم است گناهی نابخشودنی محسوب می‌شود. @Adamak_07

کوچیک که بودم همیشه پیش خودم میگفتم عمرا سمت این سبک آهنگا برم ولی الان دقیقا همین خواننده‌های قدیم بهم آرامش میدن💙

انسان چنین است، آقای عزیز، دو چهره دارد: نمی‌تواند بی‌آنکه به خود عشق بورزد دیگری را دوست بدارد. •63 @Adamak_07

آیا توجه کرده‌اید که احساسات ما را تنها مرگ بیدار می‌کند؟ ولی آیا می‌دانید برای چه ما همیشه نسبت به مردگان منصف‌تر و بخشنده‌تریم؟ دلیلش ساده است! با آنها الزامی در کار نیست. ما را آزاد می‌گذارند، ما می‌توانیم هر وقت فرصت داشتیم، در فاصله میان یک مجلس مهمانی و یک یار مهربان، یعنی روی‌ هم رفته در اوقات هدر رفته، بزرگداشت آنان را قرار دهیم. اگر ما را به کاری ملزم کنند فقط به یادآوری ذهنی است، و قوه حافظه ما ضعیف است. در حقیقت آنچه در رفقای خود دوست داریم مرگ تازه است، مرگ سوزناک است، تاثر خودمان و دست آخر وجود خودمان است! •62 @Adamak_07

و شیرجه‌های نرفته گاهی کوفتگی‌های عجیبی به جا می‌گذارد. •47 @Adamak_07

در زندگی متعارف ما نیز از آنجا که مرگ هست هرچه و هر چیز پر از هیچی است، اما خودِ بودن، نفس حضور در جهان تنها چیزی است که ما داریم و باید پاس بداریم. •16 @Adamak_07

2⃣ #کتاب📚 •سقوط •آلبر کامو @Adamak_07

بالاخره من باشی، باید فرق کنی یا نه؟

فقط آنی را دوست می‌داریم که در آن چیزی دست نیافتنی می‌جوییم. فقط آنی را دوست می‌داریم که نداریم. _در جستجوی زمان از دست رفته _مارسل پروست @Adamak_07

از میان تمام فیلسوفانی که کوشیده‌اند فراموشی را توضیح دهند شاید هیچکس به اندازه‌ی نیچه نتوانسته باشد پیچیدگی روانی این پدیده را در چند واژه این‌ چنین عمیق و دقیق بیان کند. او نشان می‌دهد که فراموشی همیشه حاصل ضعف حافظه نیست؛ گاهی حاصل خشونت غرور ماست. نیچه: حافظه‌ام می‌گوید من آن کار را کردم، اما غرورم می‌گوید محال است چنین کاری از من سر زده باشد، غرور بی‌رحم است و سرانجام این حافظه است که تسلیم می‌شود. @Adamak_07