ریشه|مشاورتحصیلی|توسعه فردی

کاش این روزها زودتر با نتیجه و خبر خوب تموم شن …

به خودم قول دادم قوی باشم! قول دادم اگه همه خوردم کردن، سریع پاشم و خودمو تکون بدم! قول دادم هیچوقت ناامید نشم و به مسیری که دارم میرم باور داشته باشم؛ چون میدونم که لیاقت من بیشتر از ایناست... نزارم کسی با حرفا و کاراش مانعم بشه و جلو رشدمو بگیره؛ حتی اگه عزیزترین شخص برام بود. یاد گرفتم تو این دنیا از من فقط یه نفر هست و باید همه جوره هواشو داشته باشم و حتی نزارم حال دلش برای یک لحظه خراب بشه. فهمیدم که برای هر نفسی که میکشم باید خداروشکر کنم چون بهترینا در انتظارمه و از همه مهم‌تر؛ سخت تلاش کنم و نا‌امید نشم! من، منتظر یه منِ قویم تا از خودم بسازم...

تا داخل شهر برا دندونپزشکی رفتم و‌برگشتم و طوری همه جا بسته بود ک انگاری روز تعطیلیه اتحاد (: 🤝

منم اینجا با کاربرد آزمون‌های نچسب 🦭

تو الان در نقطه‌ای هستی که: • حق داری بترسی • حق داری خسته باشی • و همزمان حق داری ادامه بدی نه برای اثبات به کسی، نه برای دهان بستن حرف‌ها، فقط برای این‌که بعداً وقتی به خودت نگاه کردی بگی: «من وسط خستگی، خودمو رها نکردم »

گریه چرا ؟ فتح را آرزو کن 🫶🏻 پاشو قشنگ جان بخاطر همه حرف‌هایی ک شنیدی و دلت شکست ادامه بده قوی تر از همیشهههههه ادامه بده 🥰

صبح بخیر جوان ایرانی 😍 بریم امروزو بسازیم ؟! 🤝 باید زنده بمانیم. هنوز هم باران هست. راه، رویا، روشنایی هست. شب فقط استعاره است، شب هرگز دشمن کسی نبوده است. ما در ستایش زنده ماندن به شادمانی رسیده ایم. ما زنده می مانیم، ما باید زنده بمانیم. باران خوب است، بوسه خوب است؛ بوسیدنِ بی پایانِ در تو شدن، با تو شدن، از تو شدن. خورشیدهای بی شماری در چشم های من مخفی مانده اند، ما طلوع خواهیم کرد. صبح نزد من است. من نزد توام، تو نزد زندگی. ما نباید بمیریم، رویاها بی مادر می شوند. #سید_علی_صالحی

میدونی دردش کجاست ؟! همیشه سعی کردم ب آدم‌ها انگیزه بدم انرژی بدم بشنومشون بفهممشون بدیاشون ضعفاشون رو ب روشون نیارم و دقیقا هر بار خودم از همین نقطه زخمی شدم …

میدونی ی سری حرف‌ها خیلی درد دارن خیلییییی و ما نباید اون حرف‌ها یادمون بره اون لحظه ک بغض گلومونو فشار میده لبخند میزنیم و با خودمون میگیم اینم مثل خیلی چیزها میره میشه ی دلیل برای بیشتر تلاش کردن ی وقتهایی ی لحظه هایی خیلیییی درد دارن

کیمیا رجبی چقدر قشنگ میگه: «‏شب هنگام، تکه‌های شکسته‌ات را به‌هم بچسبان تا صبح دوباره همانی شوی که بودی؛ قوی، استوار و شجاع.» میگذره ؛ این روزها هم میگذره (:

آرزوها قدم نمی‌زنن، باید براشون بدوی. مکان مورد علاقه این روزهام : باشگاه نازنینم (:

نهمین میتینگ پژال🌱 با محوریت مهارت کنترل ذهن و افکار زمان: پنجشنبه ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ ساعت ۱۶ الی ۱۷:۳۰ مکان: کافه دیوان انتهای باهنر شمالی، بلوار اباصلت لطفا درصورت قطعی بودن ثبت نام بفرمایین ایدی جهت ثبت نام: @sara_sar80 ⛔️ظرفیت محدود⛔️ ✅ رایگان

تا الان ی ساعت و خرده ای خوندم خونه رو مرتب کردم الان برم نماز بخونم ناهار بخورم و بعد دوباره شروع کنم 🪴

برا چند شب پیشه ی خونه متفاوت محوش شده بودم محو اجر ب آجرش داشتم توی خیالات خودم آدم‌های خونه رو تصور میکردم مثلا مادر خانواده شعرهای فروغ بدست داره برای خانواده اش قورمه سبزی درست میکنه پدر خانواده کنار شومینه نشسته و داره روزنامه میخونه پسر خانواده داره یه گوشه سنتور میزنه ولی دختر خانواده نه دختر این خونه باید خیلی خاص باشه مثل همه دخترهای خونه های ایران شاید هم مثل ارغوان ابتهاج دختر این خونه هم تنهاست یه تنهایی خاص و عمیق ک گوشه اتاقش داره به ماه نگاه میکنه اون خط توی عکس ماهه ک نمی‌دونم چیشد ک این عکس واضح نیفتاد راستش میخواستم حذفش کنم ولی دیدم این عکس با مبهم بودنش هنوزم زیباست مثل دختر قصه من که نمی‌دونم چطوری بنویسمش چطوری روایتش کنم نمی‌دونم چی خاصش میکنه ولی میدونم تنهاست درست مثل ماه ارغوان آه بشتاب ک همپروازان نگران غم هم پروازن …

من گم شدم بابا … ولی هنوزم دخترت برای جبران همه روزهایی ک میتونستی نیای دنبال رویاهام با وجود دردات ولی اومدی دارم تلاش می‌کنم

پناه می‌برم به موسیقی، قهوه، باشگاه، کتاب... از شر آدم‌ها، آدم‌ها، آدم‌ها…

شکرگذاری کردی برای امروزت ؟ اگه نه الان بنویس 🫶🏻 حداقل برای سه تا چیز (:

ی پا نداشت ولی راه میرفت ولی زیبا بود ولی ادامه داده بود ب زندگیش نقص ؟! نه با وجود نبود یه پا بازم بی نقص بود (: اصلا وقتی راه رفت و دیدم یه پا نداره برام قشنگ تر شد برام باارزش‌تر شد میدونی خیلی از ماها این روزها مثل این گربه ایم توی نگاه اول آدما متوجه نمیشن درد داریم زخم داریم راه که میفتیم خودمون رو ک نشون میدیم میفهممن و میفهمیم ک ی جاهایی جای ی چیزهایی خالیه و خب مسیر کاملمون میکنه مسیر جاهای خالی رو پر میکنه شاید ما هم مثل این گربه اگه ی گوشه وایستیم کسی نفهمه ی پا نداریم ولی خب قشنگیش به اینه ک ب همه و مهم تر از بقیه به خودمون نشون بدیم ما با وجود همه ضعف ها یا نقص ها یا نبودها بازم میتونیم ادامه بدیم و بدرخشیم