𝘈𝘯𝘦𝘮𝘰𝘪𝘢

نیم شبی من خواهم رفت... از دنیایی که مال من نیست از زمینی که به بیهوده مرا بدان بسته‌اند...

با او فهمیدم ناامیدی چیست

حرفا و نگاهاش مال کسی نیست که عاشق نشده باشه؛

ما خاکستر شدیم دیگه جونی برای سوختن نداریم

اینکه یه مکان،یه خواطره،یه شغل و یه ادم بشه حسرت زندگیت واقعا دردش از زندگی میندازتت

- و داد زد : باور کنید من زنده نیستم

در من شبی بجا گذاشتند که هیچ طلوع نداشت.

بس کن لطفاً ولم کن

احساس مسخره شدن

احساس ترد شدن

احساس اضافه بودن

خستم شد