ʟᴀsᴛ ɴɪɢʜᴛ

بی‌معرفتیه عاشقِ زخم‌هات نباشی، درحالی که اونا باعث رُشدت شدن.

برو پیش اون دیگه میای پیش من حالت میگیره

بله از ایثار و اولویت قرار ندادن خودم پشیمون شدم ولی از مهربون بودن هرگز!

آقا جون همیشه می‌گفت: دلت رو نشون بده، همونجور که هستی، و بگذار چشم‌هات حرف‌های ناتمامی‌ رو بزنن که هیچ‌وقت نمی‌شنوی‌‌.

همین با اصالت بودنه آدم‌هاست که نشون میده چقدر قابل اعتمادن.

و اینگونه ست که آدما از ناراحتی تو خوشحال میشن .

اینجا پرروها می‌برن، کم‌رو‌ها له می‌شن و شاکی‌ها هم تا ابد به شاکی بودنشون ادامه می‌دن.

چقد جالب است به هر کی خوبی میکنی او به تو بدی می کند به هر کی مهربانی کنی او تورا ازار می دهد اما وقتی سمت آنها نیستی آنها بیشتر به سمت تو می آیند .

نوشته بود شاید زندگی مرا بدخلق کرد ولی در بد ذات کردن من هرگز موفق نشد.

اگر به کسی که فکر می‌کنی دوستش داری احترام نگذاری، درواقع دوستش نداری! فقط می‌خواهی که او را داشته باشی.

و نگاه..

درآخرین نامه‌اش نوشت: اگر در جنگ شرکت نکنی، نمی‌توانی توقع داشته باشی برنده‌ی جنگ باشی. برای دیدن سپیده‌ی صبح، باید تاریک‌ترین لحظه‌ی شب را تحمل کنی.

هیچ حالی را بقایی نیست؛ بی‌صبری مکن

دستمو بشکونی دیدی توش سیگار

هیچ تعهدی نمیتونه آدمارو کنار هم نگه داره مگه اینکه دلشــون به بودن باشه.

کوچه های شهر وقتی تو نیستی غریبن