“رُزِ وَحشی”

"روان فرسوده می‌شود وقتی عقل حقیقت را می‌داند اما دل هنوز رهایش نکرده است‌."

خسته از تمام چیزهایی که به ظاهر پذیرفته‌ام، اما با هر تلنگری دوباره مثل قبل برایم پررنگ می‌شوند.

رنگِ بی‌تفاوتی پاشیدم روی بومم.

تن لت و پار و این زخم رو برقص بده به ترس، تن بده به ترک هر منطقه امن تن بده خطر بده به دره بده به رنگ… تن بده به صحنه شکنجه نفس تن بده به عرصه ای که جنگه.

🫠🫠

«رنج و اندوه قبل از هر چیزی اوّل به سراغ موهای یک زن می‌رود...»

عاشق روزای شلوغ ، هفته های شلوغم روزایی که پر از کاره که باید انجامشون بدی حس زنده بودن و زندگی کردن میده بهم