“رُزِ وَحشی”

تنم، چون وطنم، زخم‌هایی دارد؛ جبران‌ناشدنی.

ما یک شانس برای زندگی داشتیم و شدیم زنی در خاورمیانه؛سعادتمندانه نبود ، اما جسورانه بود.

ما اغلب در ذهن رنج می‌بریم تا در واقعیت...

هزار بار زد واقعه ما رو ما بلند می شیم بار هزارم هنر ما چیزی غیر این نبود که بفهمیم کی می چرخونه سایه ی ما رو

علی سورنا .

طهران …

" آن شب و بسیاری از شب های بعد نخوابیدم و فهمیدم اندوهی که آدم را نمی‌کشد، به شکل دیگری در می‌آید."

همه از درد ترک شدن صحبت میکنن اما هیچکس راجب اینکه مجبورت میکنن با رفتار هاشون که ترکشون کنی صحبت نمیکنه !