دمــی اَزْ موتِ فرضي🫁
Открыть в Telegram
همچی روآله جز مغزم وی دختری از دیارِ شمآل با دمی عمیق برای زیستن…🕊️🫰🏼 آدمیزاد حتی از درون مرده باشه باز هم امید داره و میخنده🪂 📩 t.me/BluChtBot?start=61a7ad01b9ddaa898949 لینک ناشناس 🫂❤️
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
449
Подписчики
-324 часа
+87 дней
+530 дней
Архив постов
تا ابد اون آرزویی که داشتم قبل به دنیا اومدنت یادم نمیره
هیچوقت روزی که بدنیا اومدی و دیدمت و خدا یکی از آرزوهای بچگیمو برآورده کرد یادم نمیره
تو وصلهٔ جآن منی
خندهٔ تو خندهٔ من
غم تو غم من
همونقدر که میگفتی آجی اگه تو نبودی چطور میتونستم بخندم و خونه با تو خوبه
منم میگم من فقط با تو و بخاطر توئه که میتونم بخندم و خونه با تو خوبه جآن من🫂
Repost from “رومینا🌻”
امشب که لامپ اتاقت رو خاموش میکنی و میخوای بخوابی به این فکر کن اونایی که بهترین خبر زندگیشونو امروز شنیدن و زندگیشون عوض شده ، دیشب هیچ خبری از امروز نداشتن! خدای امروز اون آدم ها،خدای فردای ما هم هست...
شاید فردا اون آدم تو باشی :)
Repost from Blue_Butterfly🦋✨
یه سری آدمها هستن که هنوز یه گوشهای از دلم براشون روشنه، اما دیگه راهی به سمتشون ندارم.
دوستشون داشتم…
شاید هنوز هم دارم،اما شبیه دوست داشتن یه کتاب قدیمیه؛
کتابی که بوی یه دورهی دیگه از زندگیت رو میده، میذاریش تو قفسه، گاهی فقط نگاهش میکنی،اما دیگه هیچوقت بازش نمیکنی.
نه دلم ازشون پره، نه زخمی زدن، نه خداحافظیمون تلخ بود.فقط اون آدمی که کنارشون میخندید، اون نسخهای از من، آروم و بیصدا از دنیا رفته.
و میدونم اونها هم دیگه اون آدمهایی نیستن که یه روزی دلیل این دوست داشتن بودن.
با این حال، هنوز توی ذهنم زندگیشون میکنم؛ نه توی قلب، بلکه توی یه موزهی کوچیک، پر از خاطرههای سالم و دستنخورده.
این نه نفرتِ، نه فراموشی، نه حتی بیتفاوتی.
یه حس مبهمه…
یه جور دوست داشتنِ بیتماس، که فقط از دور بلده نفس بکشه
