دمــی اَزْ موتِ فرضي🫁

مبارکه خآنم وکیلِ زیبا خیرِ این زندگی نصیبت قشنگم🥹

بنظرم دیگه اشک هم ندارم برای گریه.

کاش لااقل می‌دونستم باید یقه‌ی کیو بگیرم!

نمی‌دونم والا؛ شاید من زیادی سهمم از نشدن‌هاست.

مسئله اینجاست که اگه بعضی پدر و مادرها فقط ذره‌ای بچه‌هاشون رو درک می‌کردن،شاید دنیا جای قابل‌تحمل‌تری برای زندگی می‌شد.

از اونایی که حتی اگه صد پشت غریبه باشن،بازم دعای خیرت می‌کنن، خیرت رو می‌خوان و از ته دل برات آرزوی خوب دارن، خوشم میاد… به این می‌گن آدمیزاد.

‏تا حالا شده از تمام روزها و لحظه‌های مهربون بودنت حالت بهم بخوره؟ من الان همونجام. پشمون نیستما، بیزارم از تصویر خودم در اون لحظات.

درووود😂 چقد مشکل دارم من آخه، یکی بیاد منو جمع کنه.

به قدری این مدت تمام استخون و وجودم یخ زده که رفتم زیر آب داغِ داغ، ولی باز هم انگار نه انگار… نه گرماش رو حس می‌کردم، نه حتی سوزشش سوختن رو انگار سرما از تنم گذشته بود و رسیده بود به عمقِ وجودم.

ریزش موهام اگه تا هفته‌ی بعد ادامه پیدا کنه، دیگه چیزی برای ریختن باقی نمی‌مونه.🫥

نارنجیِ پدرِ خونه هستن ایشون👀🐱

چی تو کیفم می‌زارم، ورژن دانشگاهی. 😁✨ البته کیف کوچولو تو همه ی کیفام هست، در‌حال جابه جاییه‌ کلا.

چرا وقتی به کسی می‌گم بیا فرار کنیم،می‌خندن بهم؟! خنده داره مگه؟! نمیای، نیا؛🤦🏻‍♀️

امروز به طرز مشکوکی شاداب و پرانگیزه‌ام؛ لطفاً گند نزنید به این وضعیت نادر ممنون.🥸

آره دختر، خلاصه اینکه خودشو به در و دیوار می‌زد که کم نیاره؛ انگار نه انگار که یه چیزایی از سر گذرونده… فقط نمی‌خواست کسی بفهمه به چه قیمتی هنوز سر پاست.

Los geht 💡☕️